ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ
  • ΚΟSMΟΣΔιαστημική Εξερεύνηση

    Σύμπαν

    Οι ξένοι αναφέρονται σε αυτό με τους όρους universe, cosmos, space. Οι αρχαίοι προσπαθώντας να το περιγράψουν αναφέρονταν ο μεν Πλάτωνας στην «ουράνια σφαίρα», ο Ηράκλειτος στο «αείζωον και άναρχον πυρ», ο Πυθαγόρας στην «αδημιούργητη αρχή», ενώ ο Αριστοτέλης μεταφέροντας το κόσμο του δασκάλου (Πλάτωνα) από το λογισμό στην αιτιολογία μίλησε για τη φύση αυτού ως «άφθαρτη και αιώνια» και για την κίνηση του ως την πρώτη από όλες τις κινήσεις «Το Πρώτο Κινούν Ακίνητο». Γενικά και από φιλοσοφικής άποψης, με τον όρο σύμπαν εννοούμε τον άπειρο κόσμο στην αέναη κίνησή του, δηλαδή το σύνολο όλων των υλικών συστημάτων που υπάρχουν στο χώρο και το χρόνο.
    Το σύμπαν είναι μια απέραντη έκταση του χώρου που περιέχει όλη την ύλη και την ενέργεια που υπάρχει. Το σύμπαν περιέχει όλους τους γαλαξίες, αστέρια, και πλανήτες. Το ακριβές μέγεθος του σύμπαντος είναι άγνωστο. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι ο κόσμος επεκτείνεται ακόμα εξωτερικά. Θεωρούν ότι αυτή η εξωτερική επέκταση είναι το αποτέλεσμα μιας βίαιης, ισχυρής έκρηξης που εμφανίστηκε περίπου 13.7 δισεκατομμύρια (Ο Edwin Hubble έκανε την ανακάλυψη) πριν από χρόνια. Αυτή η έκρηξη είναι γνωστή ως Big Bang. Με την εξέταση του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος ενός αντικειμένου, οι επιστήμονες μπορούν να καθορίσουν εάν το αντικείμενο απομακρύνεται από τη γη ή έρχεται προς τη γη.
    Όταν τα απομακρυσμένα αντικείμενα, όπως τα κβάζαρ, αντιμετωπίζονται από τη γη, το φάσμα τους μετατοπίζεται προς το κόκκινο. Όποτε υπάρχει μια μετατόπιση σε ένα φάσμα, καλείται μετατόπιση Doppler (Doppler Shift). Εάν η μετατόπιση είναι προς το κόκκινο, το φως που εκπέμπεται από το αντικείμενο είναι στα πιo μακρινά μήκη κύματος. Όταν ένα αντικείμενο απομακρύνεται από τη γη, το φως που εκπέμπει βλέπει στα πιο μακρινά μήκη κύματος. Όταν ένα αντικείμενο κινείται προς τη γη, το φως που εκπέμπει παρατηρείται στα πιο κοντινά μήκη κύματος. Αυτό προκαλεί μια μετατόπιση στο φάσμα του αντικειμένου προς το βιολετί χρώμα. Το ποσό μετατόπισης στο φάσμα ενός αντικειμένου καθορίζεται από πόσο γρήγορα το αντικείμενο κινείται. Όλοι οι απόμακροι γαλαξίες έχουν τις τεράστιες κόκκινες μετατοπίσεις. Με βάση αυτά τα στοιχεία, οι επιστήμονες θεωρούν ότι ο κόσμος επεκτείνεται ακόμα εξωτερικά.
    Το 70% του σύμπαντος αποτελείται από μαύρη ενέργεια. Το μαύρο υλικό αγγίζει το 25%. Η υπόλοιπη – τα πάντα στη Γη, τα πάντα που έχουμε παρατηρήσει με όργανα – ύλη αποτελούν μόλις το 5% του σύμπαντος. Τώρα ξέρουμε ότι το σύμπαν έχει μια δομή σπογγώδη (foamy structure). Οι γαλαξίες και οι συστάδες των γαλαξιών που αποτελούν τον ορατό κόσμο συγκεντρώνονται σε ένα σύνθετο ικρίωμα που περιβάλλει ένα δίκτυο τεράστιων κοσμικών κενών.

    Σκοτεινή Ενέργεια

    Το 1998, με την παρατήρηση απομακρυσμένων εκρήξεων supernova, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το σύμπαν διαστέλλεται με γρηγορότερο ποσοστό. Αυτό ήταν που τους εξέπληξε! Πριν από αυτό, θεωρήθηκε ότι το σύμπαν είτε θα διαστέλλονταν με σταθερό ρυθμό είτε θα διαστέλλονταν με ολοένα και πιο αργό ποσοστό (λόγω της βαρύτητας). Έτσι τι προκαλεί την αλλαγή στο ποσοστό διαστολής; Η απάντηση φαίνεται να είναι σε αυτό που οι επιστήμονες καλούν σκοτεινή ενέργεια. Αυτή τη στιγμή, η σκοτεινή ενέργεια αποτελεί ένα μυστήριο. Στην πραγματικότητα, έτσι πήρε το όνομά της – με τον όρο σκοτεινή ενέργεια αναφερόμαστε στο γεγονός ότι κάτι πρέπει να γεμίσει τα απέραντα άκρα του σύμπαντος προκειμένου να είναι σε θέση να κάνει το χώρο να επιταχύνει τη διαστολή του. Αλλά τι ακριβώς είναι αυτό το κάτι, είναι απολύτως άγνωστος σε μας. Διάφορες ιδέες έχουν ακολουθηθεί για να εξηγήσουν ή να αποτελέσουν τη σκοτεινή ενέργεια.
    Μια ιδέα συσχετίζεται με την εργασία του Albert Einstein που σκέφτηκε ότι το διάστημα περιέχει ενέργεια. Μια άλλη ιδέα καθορίζει μια νέα, πέμπτη κατάσταση αποκαλούμενη πεμπτουσία (για να πάει μαζί με τις συνηθισμένες τέσσερις καταστάσεις του στερεού, του υγρού, του αερίου, και του πλάσματος). Καμία από αυτές τις ιδέες δεν έχει αποδειχθεί να λειτουργεί πολύ καλά για να εξηγήσει τι βλέπουν οι αστρονόμοι να συντελείται στο σύμπαν. Έτσι έρχονται οι μελλοντικοί φυσικοί επιστήμονες (ίσως εσείς) για να λύσουν αυτό το σημαντικό πρόβλημα.

    Σκοτεινή Ύλη

    Δεν υπάρχει κανένα τρέχον πρόβλημα μεγαλύτερης σπουδαιότητας στην κοσμολογία από αυτό της σκοτεινής ύλης. Η σκοτεινή ύλη αποτελείται από τα μόρια που δεν απορροφούν, δεν αντανακλούν, ή εκπέμπουν το φως, έτσι δεν μπορούν να ανιχνευθούν με την παρατήρηση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Η σκοτεινή ύλη είναι υλικό που δεν μπορεί να το δούμε άμεσα. Ξέρουμε ότι η σκοτεινή ύλη υπάρχει λόγω της επίδρασης που έχει στα αντικείμενα που μπορούμε να παρατηρήσουμε άμεσα.
    Οι επιστήμονες μελετούν τη σκοτεινή ύλη με την επίδραση που έχει πάνω στα ορατά αντικείμενα. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η σκοτεινή ύλη μπορεί να ευθύνεται για τις ανεξήγητες κινήσεις των αστεριών μέσα στους γαλαξίες. Οι υπολογιστές διαδραματίζουν έναν σημαντικό ρόλο στην αναζήτηση δεδομένων σκοτεινής ύλης. Επιτρέπουν στους επιστήμονες για να δημιουργήσουν πρότυπα που προβλέπουν τη συμπεριφορά γαλαξιών. Οι δορυφόροι χρησιμοποιούνται επίσης για να συγκεντρώσουν στοιχεία σχετικά με τη σκοτεινή ύλη. Το 1997, μια εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble αποκάλυψε το φως από μια απόμακρη συστάδα γαλαξιών που κάμπτεται από μια άλλη συστάδα. Με βάση τον τρόπο που το φως κάμφθηκε, οι επιστήμονες υπολόγισαν τη μάζα της μπροστινής συστάδας να είναι 250 φορές μεγαλύτερη από την ορατή ύλη στη συστάδα. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η σκοτεινή ύλη στη συστάδα ευθύνεται για την ανεξήγητη μάζα.
    Οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει πολλές θεωρίες για το τι ακριβώς μπορεί να είναι η σκοτεινή ύλη. Μερικοί θεωρούν ότι μπορεί να είναι κανονικά αντικείμενα όπως κρύα αέρια, σκοτεινοί γαλαξίες, ή MACHO (θα περιελάμβαναν μαύρες τρύπες και καφετιούς νάνους). Άλλοι επιστήμονες θεωρούν ότι η σκοτεινή ύλη μπορεί να αποτελείται από παράξενα μόρια που δημιουργήθηκαν σε πρώιμη φάση του σύμπαντος. Τέτοια μόρια μπορούν να περιλάβουν τα axions, αδύναμα αλληλεπιδρόντα ογκώδη μόρια (αποκαλούμενα WIMPs), ή neutrinos.
    Η κατανόηση της σκοτεινής ύλης είναι σημαντική στην κατανόηση του μεγέθους, της μορφής και του μέλλοντος του σύμπαντος. Το ποσό της σκοτεινής ύλης στο σύμπαν θα καθορίσει εάν αυτό είναι ανοικτό (συνεχίζει να επεκτείνεται), κλειστό (επεκτείνεται μέχρι ένα σημείο και καταρρέει έπειτα) ή οριζόντιο (επεκτείνεται και σταματά έπειτα όταν φθάνει σε ισορροπία). Η κατανόηση της σκοτεινής ύλης θα βοηθήσει στην οριστική εξήγηση του σχηματισμού και της εξέλιξης των γαλαξιών και των συστάδων. Όσο ένας γαλαξίας περιστρέφεται, θα πρέπει να διασπάται. Αυτό δεν συμβαίνει, έτσι κάτι συγκρατεί το γαλαξία. Το κάτι είναι η βαρύτητα, το ποσό βαρύτητας που απαιτείται για να κάνει αυτό, είναι τεράστιο και δεν θα μπορούσε να παραχθεί από την ορατή ύλη στο γαλαξία.

    Μαύρες Τρύπες


    Οι μαύρες τρύπες είναι εξαιρετικά συμπαγής που ήταν μια φορά ογκώδη αστέρια που κατέρρευσαν προς το εσωτερικό λόγω της δύναμης της βαρύτητάς τους. Συνεπώς, οι μαύρες τρύπες είναι πολύ πυκνές. Εάν δεν είχαν τέτοια μεγάλη επίδραση στα αντικείμενα γύρω τους, θα ήταν αδύνατο να τις ανιχνεύσουμε. Μια μαύρη τρύπα έχει ισχυρό βαρυτικό πεδίο το οποίο παγιδεύει οτιδήποτε βρίσκεται δίπλα του. Οι επιστήμονες πλέον θεωρούν ότι κάποιοι γαλαξίες έχουν εξαιρετικά μεγάλες μαύρες τρύπες στα κέντρα τους, οι οποίες απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες ενέργειας που πυροδοτούν απίστευτης έντασης γεγονότα. Το "καύσιμο" για μια μαύρη τρύπα, οι επιστήμονες πιστεύουν, ότι μπορεί να είναι τα παγιδευμένα αέρια, αστέρια και η σκόνη που έλκονται από την τρύπα. Τα αέρια που έλκονται από τη μαύρη τρύπα "καταβροχθίζονται" σα ρουφήχτρα. Η ταχύτητα με την οποία γίνεται αυτό το πράγμα αποτελεί και την "υπογραφή" της.
    Γνωρίζοντας την ταχύτητα των αερίων, η μάζα της μαύρης τρύπας μπορεί να μετρηθεί. Μια μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία M87 στον αστερισμό της Παρθένου, που είναι σε απόσταση 50 εκατομμυρίων έτη φωτός, μετρήθηκε ότι έχει μάζα ίση με 3 δις ήλιους! Ένας πιο αποτελεσματικός τρόπος μελέτης των μαύρων τρυπών είναι μέσω της χρήσης ακτινών X. Οι ακτίνες X έχουν την ικανότητα να διαπερνούν τα αέρια και τη σκόνη πολύ καλύτερα από το οπτικό φως. Με τα δεδομένα που παρέχονται από την παρατήρηση με τις ακτίνες Χ και το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble, οι επιστήμονες τώρα πιστεύουν ότι η ύπαρξη μαύρων τρυπών εξηγεί πολλά από τα μεγάλα κοσμολογικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο σύμπαν.

    Άστρα

    Ένα αστέρι είναι μια λαμπερή σφαίρα από ζεστά αέρια της οποίας η ενέργεια παράγεται από εσωτερική διαδικασία πυρηνικής σύντηξης. Τα αστέρια αποτελούν μέρος των γαλαξιών.
    Ένας γαλαξίας δεν περιλαμβάνει μόνο αστέρια αλλά και νέφη αερίων και σκόνης. Αυτά τα νέφη ονομάζονται νεφελώματα, και μέσα σε αυτά γεννιούνται τα αστέρια. Σε ένα νεφέλωμα είναι το υδρογόνο που έλκεται από τη βαρύτητα και αρχίζει να περιστρέφεται γρηγορότερα. Σε βάθος χρόνου (εκατομμύρια χρόνια), περισσότερο υδρογόνο έλκεται σε ένα περιστρεφόμενο σύννεφο. Οι συγκρούσεις που πραγματοποιούνται μεταξύ των ατόμων υδρογόνου θερμαίνει τα αέρια στο νέφος.
    Όταν η θερμοκρασία φτάσει τους 15,000,000 βαθμούς Κελσίου, μια πυρηνική σύντηξη λαμβάνει χώρα στο κέντρο, πυρήνα, του νέφους. Η τεράστια θερμότητα που εκλύεται από την πυρηνική σύντηξη προκαλεί τη λάμψη του αερίου δημιουργώντας ένα πρωτόαστρο. Αυτό είναι το πρώτο βήμα στη δημιουργία ενός άστρου. Το λαμπυρίζον πρωτόαστρο συνεχίζει να συσσωρεύει μάζα.
    Η ποσότητα μάζας που συσσωρεύει καθορίζεται από την ποσότητα ύλης που διαθέτει το νεφέλωμα. Από τη στιγμή που η μάζα σταθεροποιείται, το αστέρι είναι γνωστό ως κύριο αστέρι αλληλουχίας. Το νέο αστέρι θα συνεχίσει να λάμπει για εκατομμύρια ή ακόμη και για δισεκατομμύρια χρόνια. Καθώς θα λάμπει, το υδρογόνο θα μετατρέπεται σε ήλιο στον πυρήνα μέσω της πυρηνικής σύντηξης. Ο πυρήνας θα αρχίσει να αποσταθεροποιείται και να συσπάται. Το εξωτερικό κέλυφος του άστρου, που είναι κυρίως υδρογόνο, αρχίζει να διαστέλλεται. Καθώς διαστέλλεται, κρυώνει και εκπέμπει κόκκινο φως. Το αστέρι έχει φτάσει στο επίπεδο κόκκινου γίγαντα. Είναι κόκκινο επειδή είναι πιο κρύο από τη φάση πρωτόαστρου και είναι ένας γίγαντας επειδή το εξωτερικό κέλυφος έχει διασταλεί προς τα έξω. Όλα τα αστέρια εξελίσσονται με τον ίδιο τρόπο, αυτόν του κόκκινου γίγαντα. Η ποσότητα της μάζας που έχει ένα αστέρι καθορίζει και τον κύκλο ζωής που θα ακολουθήσει.

    Γαλαξίες

    Ένας γαλαξίας είναι ένα σύμπλεγμα αστέρων, σκόνης και αερίων τα οποία συγκρατούνται εξαιτίας της βαρύτητας. Οι γαλαξίες διασκορπίζονται στο σύμπαν και ποικίλλουν σε μέγεθος. Ένας γαλαξίας μπορεί να είναι μόνος του ή να αποτελεί μέρος μιας μεγάλης ομάδας γαλαξιών που καλείται "σουπερ-σύμπλεγμα". Οι γαλαξίες κατηγοριοποιούνται από τους επιστήμονες σύμφωνα με το σχήμα τους και την εμφάνισή τους. Ένας ακανόνιστος γαλαξίας αποτελείται από νέα αστέρια, σκόνη και αέρια. Ένας σπειροειδής γαλαξίας μοιάζει σα δίσκος. Ο δίσκος είναι ίδιος με ανεμόμυλο ή τροχό με βραχίονες που απλώνονται καθώς περιστρέφεται. Οι σπειροειδείς γαλαξίες περιλαμβάνουν πιο μεγάλα σε ηλικία αστέρια και νέφη αερίων και σκόνης. Το επόμενο είδος γαλαξία είναι αυτό του ελλειπτικού. Οι ελλειπτικοί γαλαξίες περιλαμβάνουν πολύ μεγάλης ηλικίας αστέρια και λίγα νέφη αερίων και σκόνης. Οι ελλειπτικοί γαλαξίες διαφέρουν σε σχήμα από κυκλικούς σε επίπεδους και επιμήκη σφαίρες. Τα 2/3 των γαλαξιών στο σύμπαν είναι σπειροειδείς, όπως και ο δικός μας Milky Way. Το υπόλοιπο 1/3 των γαλαξιών είναι ελλειπτικοί και υπάρχουν και λίγοι γαλαξίες στο σχήμα οδοντογλυφίδας ή δαχτυλιδιού.

    Ο Γαλαξίας μας: Milky Way

    Ο ήλιος μας είναι ένα αστέρι στο Milky Way γαλαξία. Αν βλέπατε τον Milky Way γαλαξία από πάνω θα έμοιαζε με μια σβούρα που περιστρέφεται στο διάστημα. Ο γαλαξίας μας είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας που δημιουργήθηκε πριν 14 δις χρόνια. Ο Milky Way είναι μια τεράστια "πολιτεία" που περιλαμβάνει αστέρια, νέφη σκόνης και αερίων που ονομάζονται νεφελώματα, πλανήτες και αστεροειδής. Τα αστέρια, η σκόνη και τα αέρια εκτοξεύονται από το κέντρο του γαλαξία σα μεγάλα σπειροειδή χέρια. Ο Milky Way είναι περίπου 100,000 έτη φωτός σε διάμετρο. Το ηλιακό μας σύστημα απέχει 26,000 έτη φωτός από το κέντρο του γαλαξία. Όλα τα αντικείμενα του γαλαξία περιστρέφονται γύρω από το κέντρο του γαλαξία. Τα αστέρια που βλέπουμε στο νυχτερινό ουρανό αποτελούν μέρος της οικογένειας του Milky Way γαλαξία. Ο πιο κοντινός γαλαξίας στον Milky Way είναι αυτός της Ανδρομέδας.

    Ηλιακά Συστήματα

    Ένα ηλιακό σύστημα αποτελείται από ένα αστέρι και καθετί που κινείται γύρω από αυτό. Το ηλιακό μας σύστημα βρίσκεται στο βραχίονα του Ορίωνα (Orion Arm) του γαλαξία Milky Way. Αποτελείται από 8 πλανήτες και τους φυσικούς τους δορυφόρους (π.χ. η σελήνη για τον πλανήτη Γη), νάνους πλανήτες όπως ο Πλούτωνας (εμείς το συμπεριλάβαμε σαν κανονικό πλανήτη) η Δήμητρα, η Έριδα και άλλοι δύο (από τον Ιούλιο 20130) τον Haumea και τον Makemake, αστεροειδείς, κομήτες και μετεωρίτες. Μπορεί να υπάρχουν 100 περίπου νάνοι πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα και μερικές εκατοντάδες άλλοι μέσα και έξω από τη Ζώνη Κιούπερ. Ο ήλιος είναι το κέντρο του ηλιακού μας συστήματος. Οι τέσσερις πλανήτες κοντά στον ήλιο (Ερμής, Αφροδίτη, Γη και Άρης) καλούνται γήινοι πλανήτες επειδή αποτελούνται από συμπαγή και πετρώδεις επιφάνειες. Δύο από τους εξώτερους πλανήτες, ο Δίας και ο Κρόνος καλούνται γίγαντες αερίων ενώ ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας είναι οι παγωμένοι γίγαντες. Πολλοί από τους πλανήτες και τους νάνους πλανήτες ή ακόμη και τους δορυφόρους τους διαθέτουν ατμόσφαιρες. Υπάρχουν δισεκατομμύρια ηλιακά συστήματα στο γαλαξία μας.

    Πλανήτες

    Προσδιορίζοντας τον όρο πλανήτης είναι σημαντικό στοιχείο, γιατί με τέτοιους ορισμούς αντανακλάται η αντίληψη που έχουμε για την προέλευση, την αρχιτεκτονική και την εξέλιξη του ηλιακού μας συστήματος. Μια άποψη είναι αυτή που ορίζει τον πλανήτη ως φυσικό αντικείμενο στο διάστημα που είναι αρκετά συμπαγές ώστε η βαρύτητα να το κάνει σχεδόν σφαιρικό. Ωστόσο άλλοι επιστήμονες αντέκρουσαν τον απλό αυτό ορισμό λέγοντας ότι δεν υπάρχει κάποιος υπολογίσιμος βαθμός κυκλικότητας που απαιτείται για να θεωρηθεί ένα αντικείμενο κυκλικό. Στην πραγματικότητα, είναι συχνά δύσκολο να προσδιορίσουμε με ακρίβεια το σχήμα κάποιων αντικειμένων που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση. Άλλοι υποστηρίζουν ότι όπου υπάρχει ένα αντικείμενο ή από τι είναι φτιαγμένο πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και ότι δεν πρέπει να προκαλεί ανησυχία η δυναμική του, δηλαδή, είτε έλκει ή απομακρύνει τους άμεσους γείτονές του ή τους κρατά σε σταθερή τροχιά.
    Καθώς η γνώση μας βαθαίνει και απλώνεται, τόσο πιο πολύπλοκο και ενδιαφέρον αποκαλύπτεται το σύμπαν μας. Ερευνητές έχουν βρει εκατοντάδες εξω-ηλιακούς πλανήτες ή εξωπλανήτες που υπάρχουν έξω από το ηλιακό μας σύστημα, μπορεί επίσης να υπάρχουν δισεκατομμύρια εξωπλανήτες στο Milky Way γαλαξία και μερικοί μπορεί να έχουν τις προδιαγραφές να κατοικηθούν. Όπως και να έχει η δημόσια συζήτηση για τον ορισμό του τι είναι πλανήτης συνεχίζεται.

    Πηγές: ESA & NASA

  • Σχετικάμε την ερευνητική εργασία

    Ο παρών ιστότοπος είναι το αποτέλεσμα δουλειάς των μαθητών της Β' τάξης σχ. έτους 2013-2014 του ΓΕ.Λ. Ανατολής που συμμετείχαν στην ερευνητική εργασία ΚΟSMΟΣ, υπο την καθοδήγηση του εκπαιδευτικού κλάδου ΠΕ19, Χρήστου Περικλή.

    Η ερευνητική εργασία διήρκησε όλο το σχολικό έτος 2013-2014 με κύριο στόχο και σκοπό την "γνωριμία" με το ηλιακό μας σύστημα, να δούμε τις προσπάθειες που γίνονται για την απόκτηση περαιτέρω γνώσης για τους πλανήτες με τις μη-επανδρωμένες αποστολές αλλά και να ξυπνήσουμε τη φαντασία μας για το τι μπορεί να μας επιφυλάσσει το μέλλον μέσα από τις δυνατότητες που αναπτύσσονται με τις νέες τεχνολογίες και τα νέα δεδομένα που προκύπτουν από τη διαστημική εξερεύνηση (π.χ. αποικισμός, νέοι ερευνητικοί και επιστημονικοί τομείς, νέα επαγγέλματα).

    Οι συμμετέχοντες μαθητές χωρίστηκαν σε ομάδες που σε καθεμιά ανατέθηκε σε αρχική φάση κάποιος/ κάποιοι πλανήτες προς μελέτη.

    Οι συμμετέχοντες ανα τμήμα

    Μαθητές - τμήμα Β1

    Αγγελάκης Γεώργιος, Βασιλείου Παύλος, Γεωργάνος Ηλίας, Γκορτζής Χρήστος, Γκούμας Δημήτριος, Πάνου Χρήστος, Χάϊδος Παύλος.


    Μαθητές - τμήμα Β2

    Ζέρβα Κυριακή, Καρασταμάτης Δημήτριος, Μόσχου Δήμητρα, Μπέλλου Μυρτώ.


    Μαθητές - τμήμα Β3

    Ιωάννου Παύλος, Καλλιαρέκου Ευτυχία, Κάππη Ελένη, Παπαδιάς Κωνσταντίνος, Παπαδοπούλου Ανθή, Πασχάλη Ζαχαρούλα, Τζώρτζης Ευάγγελος.









    Τα στοιχεία στα οποία βασιστήκαμε για την ερευνητική μας εργασία προέρχονται από υλικό που συγκεντρώθηκε από τους ιστότοπους των διαστημικών υπηρεσιών της NASA και της ESA, σε υλικό που κατέγραψαν οι μαθητές κατά την προβολή των ντοκυμαντέρ σε όλο αυτό το διάστημα αλλά και σε έντυπο υλικό που μας χορηγήθηκε δωρεάν από το Ευρωπαϊκό Νότιο Παρατηρητήριο (ESO) το οποίο και ευχαριστούμε θερμά.

    Τελειώνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω την Δ/ντρια του ΓΕ.Λ. Ανατολής, κ. Παπαγιάννη Βασιλική, για την διευκόλυνση αλλά και κάθε μέσο που μας παρείχε ώστε να φέρουμε εις πέρας αυτό το δύσκολο πόνημα. Ευχαριστώ επίσης, τον σύμβουλο κ. Γεωργόπουλο Κωνσταντίνο, υπεύθυνο καθοδήγησης ερευνητικών εργασιών του σχολείου μας για την επιμόρφωση που μας παρείχε και τις κατευθυντήριες γραμμές που μας έδωσε. Οι σημειώσεις και οι οδηγίες του ήταν σημαντικός οδηγός για την υλοποίηση της εργασίας αυτής.

    Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τη συμβολή των συμμετεχόντων μαθητών με το υποστηρικτικό υλικό (έντυπο και ηλεκτρονικό) που προσέφεραν για την ολοκλήρωση της εργασίας αυτής. Ένα μεγάλο ευχαριστώ και σε αυτούς που δουλέψαμε συντροφιά και στους οποίους αφιερώνω μέρος της ζωής μου, τους αγαπώ με βαθύ σεβασμό.

  • Ηλιακό ΣύστημαΠλανήτες

    Ερμής

    Ο Ερμής πήρε το όνομα του από τον θεό Ερμή της αρχαία ελληνικής μυθολογίας λόγω της ιδιότητας του να κινείται με μεγάλη ταχύτητα γύρω από τον ήλιο.
    Είναι σε μέγεθος λίγο μεγαλύτερος από το φεγγάρι αλλά όμως είναι κατασκευασμένος από βαρύτερα υλικά όπως για παράδειγμα ο σίδηρος.
    Η επιφάνεια του έχει πολλές ομοιότητες με της σελήνης μία απ’ αυτές είναι οι κρατήρες που έχουν δημιουργηθεί από τη γειτνίασή του με τον Ήλιο Περισσότερα


    Αφροδίτη

    Η Αφροδίτη και η Γη είναι όμοιες σε μέγεθος, μάζα, πυκνότητα, σύνθεση και βαρύτητα. Εκεί, ωστόσο, οι ομοιότητες τελειώνουν.
    Η Αφροδίτη καλύπτεται από μια παχιά και γρήγορα περιστρεφόμενη ατμόσφαιρα.
    Εξαιτίας της γειτνίασης με τη Γη και του τρόπου που τα σύννεφά της αντανακλούν το ηλιακό φως, η Αφροδίτη εμφανίζεται ως ο πιο λαμπρός πλανήτης στον ουρανό.Περισσότερα


    Γη

    Η Γη είναι ο τρίτος πλανήτης του ηλιακού συστήματος κατά σειρά απόστασης από τον ήλιο και πέμπτος σε μέγεθος και μάζα.
    Το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό που διακρίνει τη Γη από τους άλλους πλανήτες του ηλιακού συστήματος είναι η ύπαρξη ζωής.
    Περισσότερα


    Άρης

    Η ονομασία του προέρχεται απο τον Ολύμπιο θέο του πολέμου Αρη. Δημιουργήθηκε πριν απο 4,2 δισεκατομμύρια έτη.
    Και μπορούμε εύκολα να τον διακρίνουμε με γυμνό ματι καθώς είναι ο μοναδικός κόκκινος πλανήτης.
    Περισσότερα


    Δίας

    Ο Δίας είναι ο πιο μεγάλος πλανήτης του ηλιακού συστήματος.
    Είναι 1330 φορές μεγαλύτερος απο τη Γη. Δεν έχει έδαφος, αλλά είναι μια ατμόσφαιρα από αέρα.
    Ο Δίας έχει μια μεγάλη κόκκινη κηλίδα που απασχόλησε τους αστρονόμους για 400 περίπου χρόνια. Σήμερα, ξέρουν πια ότι πρόκειται για έναν διαρκή κυκλώνα. Περισσότερα


    Κρόνος

    Είναι ο έκτος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και ο δεύτερος μεγαλύτερος μετά τον Δία. Είναι γνωστός από τους προϊστορικούς χρόνους.
    Χαρακτηρίζεται ως τεράστιος υγρός πλανήτης με ένα μικρό στερεό κέντρο και ανήκει στους γίγαντες αερίων.
    Παρουσιάζεται ως ο πιο επιβλητικός λόγω των εντυπωσιακών δακτυλίων του, οι οποίοι παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά από τον Γαλιλαίο. Περισσότερα


    Ουρανός

    Ο Ουρανός είναι ο έβδομος σε απόσταση από τον Ήλιο, ο τρίτος μεγαλύτερος και ο τέταρτος σε μάζα πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος.
    Το όνομα προέρχεται από την αρχαία ελληνική θεότητα του ουρανού, ο οποίος ήταν πατέρας του Κρόνου και παππούς του Δία.
    Ο Ουρανός ήταν ο πρώτος πλανήτης που ανακαλύφθηκε με τηλεσκόπιο. Περισσότερα


    Ποσειδώνας

    Δεν είναι ορατός με γυμνό μάτι, ενώ αν παρατηρηθεί με ισχυρό τηλεσκόπιο μοιάζει με πράσινο δίσκο.
    Στην αστρονομία συμβολίζεται με την τρίαινα.Περισσότερα


    Πλούτωνας

    Ο Πλούτωνας ανακαλύφτηκε από τον Κλάιοντ Τομπώ στις 21 Ιανουαρίου το 1930.
    Όμως το επίτευγμα του αυτό βασίστηκε πάνω στις μελέτες των παρέλξεων του Ουρανού και του Ποσειδώνα που πραγματοποίησε ο Πέρσιβαλ Λόουελ.
    Αποτελεί έναν πλανήτη νάνο που βρίσκεται στη ζώνη του Kuiper.Περισσότερα

  • ΑποστολέςΜη επανδρωμένες

    Ερμής Αφροδίτη Γη Άρης Δίας Κρόνος Ουρανός Ποσειδώνας Πλούτωνας
    Mariner 10 + +
    Messenger +
    BepiColombo +
    1VA/1 +
    Venera 1-16 +
    Mariner 1, 2, 5 +
    Vega 1, 2 +
    Zond 1 +
    2MV-1/1 +
    2MV-1/2 +
    2MV-2/1 +
    3MV-1A/4A +
    Kosmos 27, 96, 167, 359, 482 +
    Pioneer Venus 1-2 +
    Magellan +
    Galileo + + +
    Cassini - Huygens + + +
    Venus Express +
    Akatsuki +
    VeSpR +
    Bumper Project +
    Sputnik +
    Explorer 1 +
    Deep Impact +
    Earth Science Mission +
    Deep Space Network +
    Human Spaceflight +
    Voyager 1,2 + + + +
    Pioneer 10 +
    Pioneer 11 + +
    Ulysses +
    New Horizons + +
    Juno Mission +
    1M/1 +
    1M/2 +
    2MV-3/1 +
    2MV-4/1 +
    Mars 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 +
    Mariner 3, 4, 6, 7, 8, 9 +
    Zond 2 +
    M-69/521 +
    M-69/522 +
    Kosmos 419 +
    Viking 1, 2 +
    Fobos 1, 2 +
    Mars Observer +
    Mars Global Surveyor +
    Mars 8/ Mars 96 +
    Mars Pathfinder/ Sojourner +
    Nozomi +
    Mars Climate Orbiter +
    Mars Polar Lander +
    Deep Space 2 +
    Beagle 2 +
    Phoenix +
    Phobos-Grunt +
    Yinghuo-1 +
    2001 Mars Odyssey +
    Mars Express +
    Mars Exploration Rovers +
    Mars Recon Orbiter +
    MSL/ Curiosity +
    MOM +
    MAVEN +
    ExoMars Orbiter/ EDM +
    InSight +
    ExoMars Rover +
    Mars 2020 Rover +
  • ΜέλλονΜέσα από τα μάτια...

    Σέργης Νικόλαος

    Δρ. Αστροφυσικής και Διαστημικής Φυσικής, Ερευνητικός Συνεργάτης, Γραφείο Διαστημικής Έρευνας και Τεχνολογίας, Ακαδημία Αθηνών

    Before envisaging the future let us remember the past. Picture yourself in 1914. Greece is exhausted, yet satisfied with the outcome of the Balcan Wars, while Europe is at the eve of Warld War I. As far as transportations are concerned, the car is something unknown. It has come out just during the last 5 years and those who have seen one describe it with awe. Although the industrial revolution has led to steam boats and trains, horses still provide a great deal of horsepower to humans. As for air travel, don’t even think about it! It’s been only 10 years since man managed to detach himself from the ground with some reliable navigation and just on New Year’s Day, 1914, courageous Abram Pheil became the first flight passenger. He paid $400 and traveled from St. Petersburg Florida to Tampa in a 23 minute flight. In Europe, airplane is viewed exclusively as a weapon for the upcoming war. Let us now come to present days and space exploration. We have managed to send unmanned missions to all planets of our solar system, as well as moons and asteroids of particular interest. We have a whole fleet of spacecraft and satellites that continuously monitor the Earth and the Sun, while Voyager 1, that recently exited the Heliosphere, became the more distant human made device traveling 19 billion km away from Earth. We plan missions to planetary moons that could be hosting traces of past life, while the first manned mission to Mars is not so far. And all these achievements happened just within the last 50 years. Nevertheless, the brief flashback to 1914 demonstrated how difficult -essentially impossible- is to attempt any sort of prediction that goes as far as 100 years, especially in a field that counts less than 60 years of life. One thing we can be sure about is that in the next 100 years the exploration of our solar system will be completed, while thanks to the measurements from Voyager 1 and 2 we will have explicit knowledge of the boundaries of the Heliosphere that surrounds us. Furthermore, the continuously developing space mission technology will keep becoming applied luxury in our everyday life, particularly through high speed and high quality communications and faster and safer transportations, including the possibility of traveling (yet not immigrating) to the Moon or Mars. The strict size and weight limitations in space missions will keep driving nanotechnology and optical systems to new grounds, with “terrestrial” applicability to medicine (microsurgery) or entertainment (3D holograms). Finally, the detailed monitoring of Earth, solar activity and potentially harmful asteroids will increase our protection from large scale natural disasters. In any case, there is no doubt that for the next 100 years Space Exploration will spearhead most of human activity.

    Πριν οραματιστούμε το μέλλον, ας θυμηθούμε για λίγο το παρελθόν. Φανταστείτε τον εαυτό σας 100 χρόνια πριν, το 1914. Η Ελλάδα είναι εξαντλημένη αλλά και ικανοποιημένη μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων ενώ η Ευρώπη βρίσκεται στα πρόθυρα του Πρώτου Παγκόσμιου Πόλεμου. Όσον αφορά στις μετακινήσεις, το αυτοκίνητο είναι κάτι σχεδόν άγνωστο. Έχει βγει στην αγορά μόλις την τελευταία πενταετία κι εκείνοι που έχει τύχει να το δουν το περιγράφουν με δέος. Αν και η βιομηχανική επανάσταση έχει οδηγήσει σε ατμοκίνητα πλοία και τρένα, τα άλογα εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να παρέχουν την ιπποδύναμή τους στον άνθρωπο. Όσο για πτήσεις, ούτε λόγος. Μόλις πριν μια δεκαετία ο άνθρωπος άρχισε να ξεκολλάει από το έδαφος με αξιόπιστη πλοήγηση, ενώ την πρωτοχρονιά του 1914 πραγματοποιήθηκε η πρώτη πτήση με επιβάτη. Ο δίχως άλλο ριψοκίνδυνος Abram Pheil πλήρωσε 400 δολάρια και ταξίδεψε από το St. Petersburg της Φλόριντα στη γειτονική πόλη Tampa, με μία πτήση διάρκειας 23 λεπτών. Στην Ευρώπη το αεροπλάνο αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως όπλο για τον επερχόμενο πόλεμο. Ας έλθουμε όμως στο σήμερα και τη διαστημική εξερεύνηση. Έχουμε καταφέρει να στείλουμε μη επανδρωμένες αποστολές σε όλους τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, καθώς επίσης και σε δορυφόρους και αστεροειδείς με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Έχουμε έναν ολόκληρο στόλο από διαστημόπλοια και τεχνητούς δορυφόρους που παρακολουθούν διαρκώς τη Γη και τον Ήλιο, ενώ το διαστημόπλοιο Voyager 1 που πρόσφατα εξήλθε από την Ηλιόσφαιρα, αποτελεί το πιο μακρινό ανθρώπινο κατασκεύασμα, ταξιδεύοντας 19 δισεκατομμύρια χλμ. από τη Γη. Σχεδιάζουμε αποστολές προς δορυφόρους πλανητών που ενδέχεται να φιλοξενούν ίχνη παρελθούσης ζωής, ενώ η πρώτη επανδρωμένη αποστολή στον Άρη δεν βρίσκεται μακριά. Και όλα αυτά μέσα στα τελευταία 50 χρόνια. Ωστόσο, η σύντομη αναδρομή στο 1914 καταδεικνύει πόσο δύσκολο -ουσιαστικά αδύνατο- είναι να γίνει οποιαδήποτε πρόβλεψη σε βάθος εκατονταετίας, ειδικά για ένα πεδίο που μετρά λιγότερα από 60 χρόνια ζωής. Αυτό που μπορεί κάποιος να πει με σιγουριά είναι ότι στα επόμενα 100 χρόνια η εξερεύνηση του ηλιακού μας συστήματος θα έχει ολοκληρωθεί ενώ χάρη στις μετρήσεις των Voyager θα γνωρίζουμε με ακρίβεια τα όρια της Ηλιόσφαιρας που μας περιβάλλει. Επίσης, η τεχνολογία που συνεχώς αναπτύσσεται για τις διαστημικές αποστολές θα συνεχίσει να μετατρέπεται σε εφαρμοσμένη πολυτέλεια στην καθημερινότητά μας, ειδικότερα στην ταχύτητα και την ποιότητα των επικοινωνιών, στις μετακινήσεις με μεγαλύτερη ταχύτητα και ασφάλεια με πιθανή ακόμη και τη δυνατότητα ταξιδιών (όχι όμως μετανάστευσης) σε βάσεις στη Σελήνη και τον Άρη. Οι περιορισμοί στο μέγεθος και το βάρος των διαστημικών αποστολών θα εξακολουθήσουν να δίνουν ώθηση στη νανοτεχνολογία και τα οπτικά συστήματα, με “επίγειες” εφαρμογές στην ιατρική (μικροχειρουργική) αλλά και την ψυχαγωγία (3D ολογράμματα). Τέλος, η λεπτομερής δορυφορική παρακολούθηση της Γης, της ηλιακής δράσης και των επικίνδυνων για τη Γη αστεροειδών θα βοηθήσουν στην καλύτερη πρόγνωση φυσικών καταστροφών μεγάλης κλίμακας. Σε κάθε περίπτωση, η επόμενη εκατονταετία θα εξακολουθήσει να έχει τη Διαστημική Εξερεύνηση ως αιχμή του δόρατος.

    David A Rothery

    Professor of Planetary Geosciences, The Open University, UK

    I expect a permanent human presence on the Moon within 10-20 years, and humans at least visiting Mars 20-30 years from today. If we wish our technological civilization to survive, it is important that we eventually establish self-sufficient human communities away from the Earth . Civilization could collapse because of war or natural disasters such as a supervolcanic eruption, so we need more than one ‘home’. Asteroids may provide raw materials for industries in space, but I do not expect this to become economically viable until at least 50 years into the future. The next steps for non-human exploration include sample return mission to Mars, Mercury and Venus (probably in that order), so we can learn what isotope and trace elements can tell us about the origin and internal histories of the terrestrial planets. In 20-40 years we will have missions to study the structure of icy moons, and especially to look for traces of life in and below the ice of Europa and Enceladus. The moons of Uranus are poorly known - we saw only one side of each when Voyager 2 flew past, and we need to go there again when their northern hemispheres are sunlit. Neptune’s largest moon Triton is a fascinating place, and we need to see more of it surface. I expect that missions to Uranus and Neptune will occur more than 50 years into the future. We will get our first close-up views of Pluto-Charon in 2015; until then I cannot speculate on the priorities and timing for revisiting Pluto-Charon instead of Uranus or Neptune.

    Αναμένω μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στο φεγγάρι μέσα στα επόμενα 10-20 χρόνια ενώ άνθρωποι θα επισκεφθούν τον Άρη σε 20-30 χρόνια από σήμερα. Αν θέλουμε ο τεχνολογικός μας πολιτισμός να επιβιώσει, είναι σημαντικό να εγκαταστήσουμε τελικά αυτάρκεις ανθρώπινες κοινότητες μακρυά από τη Γη. Ο Πολιτισμός μας μπορεί να καταρρεύσει είτε εξαιτίας πολέμου είτε από φυσικές καταστροφές όπως για παράδειγμα την έκρηξη ενός υπερηφαιστείου, έτσι χρειαζόμαστε περισσότερα από ένα "σπίτια". Οι αστεροειδείς μπορεί να παρέχουν πρώτες ύλες για τις βιομηχανίες στο διάστημα, ωστόσο δεν περιμένω να είναι οικονομικά βιώσιμο σε 50 χρόνια στο μέλλον. Τα επόμενα βήματα στην μη-επανδρωμένη εξερεύνηση είναι η επιστροφή στον Άρη, τον Ερμή και την Αφροδίτη (πιθανόν όχι με τη σειρά που τα αναφέρω), έτσι ώστε να μάθουμε από τα ισότοπα και τα ιχνοστοιχεία την προέλευση και την προϊστορία των πλανητών. Σε 20-40 χρόνια θα έχουμε αποστολές που θα μελετήσουν τη δομή των παγωμένων δορυφόρων, θα αναζητήσουμε ίχνη ζωής κάτω και μέσα στον πάγο της Ευρώπης και του Εγκέλαδου. Οι δορυφόροι του Ουρανού είναι οι λιγότεροι γνωστοί - είδαμε μόνο μια πλευρά τους όταν το Voyager 2 πέρασε από εκεί, και πρέπει να πάμε εκεί ξανά όταν τα βόρεια ημισφαίριά τους είναι ηλιόλουστα. Ο Τρίτωνας, δορυφόρος του Ποσειδώνα είναι ένα μαγευτικό μέρος και πρέπει να δούμε περισσότερο την επιφάνειά του. Αναμένω ότι οι αποστολές στον Ουρανό και τον Ποσειδώνα θα πραγματοποιηθούν στα επόμενα 50 χρόνια. Θα έχουμε τι πιο κοντινές φωτογραφίες από τον Πλούτωνα-Χάροντα μέσα στο 2015, μέχρι τότε δε μπορώ να φανταστώ τις προτεραιότητες και τη χρονική στιγμή επανόδου στον Πλούτωνα-Χάροντα αντί στον Ουρανό ή το Ποσειδώνα.

    Αθηνά Κουστένη

    Δρ. Αστροφυσικής, Επικεφαλής Έρευνας CNRS, LESIA, Παρατηρητήριο του Παρισιού - Meudon

    In 100 years from now, space exploration if we’re talking about space missions will have taken us outside the solar system (in terms of the influence of the Sun) and on to new realms, following in the path of the Voyager missions. We will have learned much about comets and distant dwarf planets like Pluto and others on the way there. We will have new missions exploring Mars (by humans also!), Venus and Mercury. We will have landed in most distant moons, like Titan, Europa, Ganymede and Enceladus. But space exploration is not constrained to space missions : new data from large ground-based telescopes (E-ELT) will also also help us to better understand distant worlds like the exoplanets.

    Σε 100 χρόνια από σήμερα η διαστημική εξερεύνηση, αν μιλάμε για διαστημικές αποστολές, θα μας έχει μεταφέρει έξω από το ηλιακό μας σύστημα (όσον αφορά την επιρροή του Ήλιου) και σε νέους κόσμους, ακολουθώντας το δρόμο που χάραξαν οι αποστολές των Voyager. Θα γνωρίζουμε πολλά σχετικά με τους κομήτες και τους νάνους πλανήτες όπως ο Πλούτωνας. Θα έχουμε νέες αποστολές εξερεύνησης του Άρη (και επανδρωμένες), της Αφροδίτης και του Ερμή. Θα έχουμε προσεδαφιστεί στους πιο απόμακρους δορυφόρους όπως τον Τιτάνα, την Ευρώπη, τον Γανυμήδη και τον Εγκέλαδο. Ωστόσο η διαστημική εξερεύνηση δεν περιορίζεται μόνο στις διαστημικές αποστολές: νέα δεδομένα από τα μεγάλα επίγεια τηλεσκόπια (E-ELT) θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα μακρινούς κόσμους και εξωπλανήτες.

    Ιωάννα Νείλα

    Δρ. Βιολόγος, Καθηγήτρια στο Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο Ιωαννίνων

    Θα ήθελα, να σας παραπέμψω σχετικά στο υλικό της Έκθεσης, που οργανώνεται αυτό τον καιρό στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού στην Αθήνα με θέμα "Η κατάκτηση του Διαστήματος". Περιλαμβάνει, απότι είδα σε σχετική δημοσίευση στην "Καθημερινή" της 30/3/2014, αναφορές σε διαστημικό ανελκυστήρα και σε μελλοντικές αποικίες στο διάστημα.

    Ζέρβα Κυριακή

    Μαθήτρια Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Στο μέλλον πιστεύω πως θα εφευρεθούν διαστημικά οχήματα στα οποία θα έχουν την δυνατότητα απλοί άνθρωποι να επιβιβάζονται με σκοπό την επίσκεψή τους στο φεγγάρι και σε άλλους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Θα δημιουργηθούν επίσης διαστημικοί σταθμοί οι οποίοι θα τεθούν σε τροχιά γύρω από διάφορους πλανήτες για τη διαμονή των ταξιδευτών. Επιπλέον οι αποστάσεις μεταξύ των πλανητών θα καλύπτονται τόσο γρήγορα που δεν μπορεί να το συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Κι όλα αυτά με πολύ χαμηλό κόστος για τους ενδιαφερόμενους.

    Παπαδοπούλου Ανθή

    Μαθήτρια Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Όσον αναφορά το μέλλον της διαστημικής εξερεύνησης, πιστεύω πως διαστημόπλοια θα επισκεφθούν πλανήτες άλλων ηλιακών συστημάτων και ίσως άλλων γαλαξιών. Επίσης σε αυτούς, πιθανόν να ανακαλυφθεί έμβια ύλη όπως για παράδειγμα μικροοργανισμοί και διάφορα είδη φυτών. Ακόμη μπορεί να βρεθούν ορυκτά των οποίων η αξία θα υπολογίζεται μεγαλύτερη ακόμα και από αυτή του χρυσού. Επιπλέον φαντάζομαι ότι θα δημιουργηθούν αποικίες και σε άλλους πλανήτες εκτός από τον δικό μας.

    Πασχάλη Ζαχαρούλα

    Μαθήτρια Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Μέσα στα επόμενα εκατό χρόνια εξαιτίας της επικείμενης καταστροφής του πλανήτη μας που θα προκληθεί από τον άνθρωπο αλλά και από την ίδια τη φύση (εκρήξεις ηφαιστείων, σεισμοί κ.ά.) θα αναγκαστούμε να αναζητήσουμε και δεύτερο «σπίτι». Για το λόγο αυτό πιθανόν να δημιουργηθούν αποικίες σε Σελήνη, Άρη και σε άλλους πλανήτες. Οι άνθρωποι που θα κατοικούν εκεί θα έχουν τη δυνατότητα να ζουν μια κανονική ζωή όπως και αυτή στη Γη, χάρη στη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας.

    Βασιλείου Παύλος

    Μαθητής Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Οι διάφορες βαριές εργασίες του ανθρώπου θα διευκολύνονται από τα robots. Ιπτάμενα αυτοκίνητα θα αντικαταστήσουν τα σημερινά, τα οποία θα είναι τελευταίας τεχνολογίας κι έτσι θα μπορούν να λειτουργούν αυτόνομα χωρίς τη βοήθεια του ανθρώπου. Προηγμένη τεχνολογία πέραν των αυτοκινήτων, θα υπάρχει σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας (π.χ. έξυπνα σπίτια, οικιακές συσκευές που θα λειτουργούν σύμφωνα με τις ανάγκες των ιδιοκτητών κλπ.). Η δημιουργία αποικιών σε άλλους πλανήτες πέραν της Γης, θα είναι γεγονός και η αναζήτηση για άλλες μορφές ζωής ευσεβής πόθος. Ποιος ξέρει ίσως και να μην είμαστε μόνοι...

    Μπέλλου Μυρτώ

    Μαθήτρια Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Σε 100 χρόνια από τώρα θεωρώ πως η διαστημική εξερεύνηση θα έχει κάνει μεγάλα βήματα και θα έχει πετύχει σε πολλά σχετικά με τις δυνατότητες του ανθρώπου στο διάστημα. Ίσως τα διαστημικά σκάφη να εξελιχθούν τόσο, ώστε η μεταφορά ανθρώπων προς και από το διάστημα να γίνεται με μεγάλη άνεση, ευκολία και ασφάλεια. Επίσης, μπορεί να βελτιωθούν σε μεγάλο βαθμό οι ήδη υπάρχουσες διαστημικές εγκαταστάσεις, παρέχοντας στους αστροναύτες καλύτερες συνθήκες προσαρμογής. Ακόμη, ίσως γίνει δυνατή η ίδρυση και άλλων διαστημικών σταθμών σε διαφορετικές περιοχές του ηλιακού μας συστήματος. Η τεχνολογία εξελίσσεται ταχύτατα που πραγματικά πιστεύω ότι είναι δύσκολο κανείς να προβλέψει τα όρια των ανακαλύψεων.

    Χάϊδος Παύλος

    Μαθητής Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Στα επόμενα χρόνια χάρη στην ανάπτυξη της τεχνολογίας και του τεχνικού πολιτισμού γενικότερα, το επίπεδο της ζωής θα είναι σε τέτοιο επίπεδο ώστε να βοηθήσει το γενικότερο σύνολο. Στην διαστημική εξερεύνηση, που μας ενδιαφέρει περισσότερο πιστεύω πως η επερχόμενη τεχνολογία θα είναι ικανή να ανοίξει νέους ορίζοντες στην διαστημική εξερεύνηση με ακόμα πιο ουσιαστικό κέρδος για τον άνθρωπο. Οι μεταβολές αυτές θα προκαλέσουν ενθουσιασμό, αλλά και άγχος που όμως θα διοχετεύεται στο ενδιαφέρον για το άγνωστο.

    Καλλιαρέκου Ευτυχία

    Μαθήτρια Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Σε 100 χρόνια πιστεύω ότι θα έχουν αλλάξει πολλά στην εξέλιξη της διαστημικής. Αρχικά, θα γνωρίζουμε πολύ περισσότερα για τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος και του γαλαξία μας γενικότερα. Επίσης, ο αριθμός των επανθρωμένων αποστολών θα αυξηθεί σημαντικά και ο άνθρωπος θα έχει πρόσβαση σε εξωγήινους πλανήτες. Επιπλέον, θα μπορέσουν να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για την διαβίωση του ανθρώπου σε εξωγήινους πλανήτες κάτι το οποίο τώρα μοιάζει σχεδόν αδύνατο. Τέλος, η πρόοδος της επιστήμης θα αλλάξει εντελώς την καθημερινή ζωή των ανθρώπων η οποία θα είναι γεμάτη απο τεχνολογικά επιτεύγματα τα οποία θα αποσκοπούν στην καλυτέρευση της καθημερινότητας κάθε ανθρώπου.

    Ιωάννου Παύλος

    Μαθητής Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Η ανάπτυξη της τεχνολογίας θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξερεύνηση του διαστήματος στο μέλλον, εάν γυρίσουμε πίσω τον χρόνο στο 1957 όπου εκτοξεύθηκε η πρώτη ανθρώπινη κατασκευή και δούμε το πόσο ραγδαία ανάπτυξη αλλά και πόσες επιτυχίες επιτεύχθηκαν μέσα σε 57 χρόνια, τότε θα έπρεπε να σκεφτούμε ότι μέσα σε 100 χρόνια από σήμερα τι πρόκειτε να γίνει. Ήδη ετοιμάζεται η πρώτη ανθρώπινη αποικία στον Άρη η οποία εάν πραγματοποιηθεί θα είναι ένα τεράστιο βήμα της ανθρωπότητας το οποίο θα φέρει πολλά στοιχεία στο φως. Οι διαστημικές εξερευνήσεις θα είναι καλύτερα επανδρωμένες έχοντας αναβαθμισμένα μηχανήματα (ρομποτικές συσκευές, δορυφόροι, φακοί φωτογραφήσεως, διαστημικές στολές) ίσως δημιουργηθούν και μόνιμες εγκαταστάσεις ανεφοδιασμού.

    Τζώρτζης Ευάγγελος

    Μαθητής Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Προσωπικά πιστεύω ότι στο μέλλον τα πράγματα θα έχουν αλλάξει ριζικά στον πλανήτη μας. Ειδικότερα στον τομέα της διαστημικής εξερεύνησης θα υπάρξουν πολλές καινοτόμες και ριζοσπαστικές ιδέες, όπως νέα διαστημόπλοια, τηλεσκόπια και γενικότερα τεχνολογίες που θα αλλάξουν τον τρόπο που βλέπουμε το σύμπαν, αφού μόλις πριν 100 χρόνια δεν είχε ανακαλυφθεί ο υπολογιστής. Αυτό μας κάνει να κατανοήσουμε την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας που υφίσταται στην εποχή μας. Έτσι ο άνθρωπος θα οδηγηθεί σε νέες γνώσεις με επιστημονικό ενδιαφέρον.

    Παπαδημητρίου Χρήστος

    Δρ. Αστροφυσικής, Ειδικός Τεχνικός Επιστήμονας του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών

    Το μέλλον του ανθρώπου είναι στο Διάστημα. Εκεί πρέπει να στραφεί με περισσότερο πάθος και επιμονή, όχι προπαγανδιστικά αλλά ρεαλιστικά, διότι η ανθρωπότητα με την κτητικότητα που διακατέχεται σε κάθε τι ανόργανο ή οργανικό, είναι καταδικασμένη να καταστραφεί αν δεν καταφέρει να διατηρήσει την οικολογική και φυσική ισορροπία στον πλανήτη Γη, πολύ πιο πριν από ένα πιθανό ουράνιο καταστροφικό γεγονός που μπορεί να είναι για παράδειγμα η πτώση ενός μεγάλου σώματος στην επιφάνεια της και πολύ πιο πριν φυσικά, από το θάνατο του Ήλιου μας σε μερικά δισεκατομμύρια χρόνια. Οι προοπτικές πάντως της εξερεύνησης του Διαστήματος μπορούν να είναι, αν υπάρχει θετική ανταπόκριση από όλους τους λαούς της γης, κυριολεκτικά εξαιρετικές! Οι επόμενες γενιές θα έχουν τη δυνατότητα να μετακινούνται σε τροχιά γύρω από τη Γη αλλά και σε άλλα ουράνια αντικείμενα, όπως πλανήτες, δορυφόροι πλανητών, ή αστεροειδείς σε μαζικότερο βαθμό και με μεγαλύτερη άνεση.

    Ιατρίδου Μαρία

    Δρ. Μαθηματικών, Καθηγήτρια στο ΓΕ.Λ. Πεδινής Ιωαννίνων

    Ένας αιώνας από σήμερα είναι μεγάλο χρονικό διάστημα αν συγκριθεί με την ανθρώπινη ζωή, αντίθετα από αυτό που ισχύει για τη συμπαντική πραγματικότητα. Εντυπωσιάζεται κανείς όταν συγκρίνει όσα ήξερε ο άνθρωπος για το διάστημα πριν από έναν αιώνα με όσα σήμερα είναι γνωστά. Θα μπορούσε, λοιπόν, με κάποια σχετική βεβαιότητα, να προβλέψει και το τι θα συμβεί περίπου μετά από έναν αιώνα. Όμως η πρόβλεψη για τόσο βαθιά στο μέλλον μοιάζει μάταιη, στην τελευταία δεκαετία που η τεχνολογία και η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης προκαλεί ίλιγγο με όσα προσφέρει. Η φαντασία δεν έχει αρκετή πρώτη ύλη για να περιγράψει τι θα μπορούσε να επιτευχθεί. Ήδη η έρευνα για την τεχνητή νοημοσύνη πρόσφερε την αυτόματη οδήγηση αυτοκινήτων, τους καταπληκτικούς ψηφιακούς προσωπικούς βοηθούς όπως η Siri, ή ψηφιακούς χαρακτήρες όπως η Cortana μέχρι και τη νέα Google Now κάρτα. Υποθέτω ότι όλα αυτά θα ωχριούν μπροστά σε όσα εμφανιστούν τις προσεχείς δεκαετίες, πόσο μάλλον εκατό χρόνια μετά. Σίγουρα όμως η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης θα συνεχίσει να είναι το μεγαλύτερο γεγονός της ιστορίας. Η ανθρώπινη νοημοσύνη ενισχυμένη με την τεχνητή θα δώσει τεράστια οφέλη στον πολιτισμό. Η έρευνα στο διαστημικό χώρο θα την εκμεταλλευτεί πλήρως και θα προσφέρει αξιοθαύμαστα επιτεύγματα που κάποτε χαρακτηριζόταν σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Ένα ταξίδι στον Άρη, ένας ανελκυστήρας του διαστήματος, η εκτροπή ενός αστεροειδούς που πλησιάζει επικίνδυνα τη Γη, μια διαστημική αποικία ήδη από τώρα περιλαμβάνονται σε επιστημονικές συζητήσεις. Το 2114 μπορεί να είναι θέματα ρουτίνας. Η σελήνη μάλλον θα είναι η βάση των μακροχρόνιων αποστολών προς τον Άρη. Τα καύσιμα των πυραύλων, η ενέργεια για την κίνηση, η παραγωγή οξυγόνου, η δημιουργία κατάλληλων βαρυτικών συνθηκών θα τακτοποιούνται στο δορυφόρο της Γης. Ακόμη, υλικά από παλιότερες αποστολές θα ανακυκλώνονται και θα χρησιμοποιούνται για την κατασκευή διαστημικών λεωφορείων. Σήμερα, η εμπειρία από την επί περίπου 15 χρόνια λειτουργία του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) ενθαρρύνει την ελπίδα ότι μπορεί να πραγματοποιηθούν πολλά έξω από την γήινη ατμόσφαιρα και να βελτιωθούν αρκετά και στη Γη. Ασθένειες “ανίκητες” στο γήινο περιβάλλον μπορεί να θεραπεύονται στις συνθήκες εκεί πάνω. Νέα υλικά θα παράγονται με εξαιρετικές ιδιότητες. Η φτώχεια κι η ανέχεια δεν έχουν θέση στο διάστημα με τις άφθονες πηγές δωρεάν ενέργειας. Είναι αλήθεια ότι σήμερα ακούγεται η άποψη ότι η ανθρωπότητα πρέπει να εγκαταλείψει τη Γη και να αποικήσει άλλους πλανήτες, να εξαπλωθεί στο διάστημα επειδή απειλείται η ίδια η ύπαρξή της κυρίως από την δραματική μείωση των πεπερασμένων φυσικών πόρων. Η ανθρώπινη φυλή δεν πρέπει να έχει όλα τα αυγά της σε ένα καλάθι - ή σε ένα πλανήτη, προειδοποίησε ο διάσημος βρετανός Στέφεν Χόκινγκ στην ιστοσελίδα του φόρουμ Big Think. Αν θέλουμε να επιβιώσουμε πέρα από τον επόμενο αιώνα, το μέλλον μας βρίσκεται στο διάστημα. Ο ίδιος στο Discovery Channel εκτιμά όμως ότι η ανθρωπότητα καλά θα κάνει να αποφύγει με κάθε τρόπο τις επαφές με εξωγήινους πολιτισμούς, γιατί αλλιώς ρισκάρει καταστροφικές συνέπειες. Είναι σίγουρο ότι και πολύ αργότερα από το 2114, το σύμπαν θα συνεχίσει να είναι μια ανεξάντλητη πηγή συναρπαστικής φαντασίας και τολμηρών ονείρων. Από την άλλη, η ιστορία επιβεβαιώνει ότι το εγωιστικό συμφέρον (επεκτατικοί ή εμφύλιοι πόλεμοι, αλόγιστη εκμετάλλευση της φύσης, δουλεία, διακρίσεις, ...) είναι ολέθριο και θα είναι έτσι και μετά από έναν αιώνα. Η αισιοδοξία δεν δέχεται ότι θα επαληθευτούν οι προφητείες του Huxley για ένα Θαυμαστό νέο κόσμο με διαστημικές προεκτάσεις ή του Orwell για ένα 1984 είτε στο γήινο είτε στο συμπαντικό περιβάλλον. Οι αισιόδοξοι βλέπουν τη λύση για την επιβίωση της ανθρωπότητας στην εκπαίδευση που στοχεύει στη σωστή παιδεία και στην επιστήμη που υπηρετεί την ανθρωπότητα. Δηλώνω αισιόδοξη για το 2114.

    Πάνου Χρήστος

    Μαθητής Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Σίγουρα στο μέλλον η ανθρωπότητα θα είναι πολύ διαφορετική απ' ότι σήμερα. Η τεχνολογία θα έχει αναπτυχθεί σε πάρα πολλούς τομείς και οι άνθρωποι θα έχουν ανέσεις που ούτε καν τις φανταζόμαστε. Πιθανότατα οι "φθορές" της Γης και η κλιματική αλλαγή θα έχουν γίνει αιτίες πολέμων κυρίως για το νερό που θα είναι δυσεύρετο αλλά και για την ξηρά, αφού πολλές περιοχές θα έχουν καλυφθεί από νερό εξαιτίας των πάγων που θα έχουν λιώσει. Οι άνθρωποι μπορεί λόγω της ακαταλληλότητας του πλανήτη να έχουν μεταφερθεί σε άλλους πλανήτες όπως τη Σελήνη ή τον Άρη, στον οποίο οι διαδικασίες υλοποίησης αυτού του εγχειρήματος έχουν ξεκινήσει από τώρα.

    Καρασταμάτης Δημήτριος

    Μαθητής Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Η άποψή μου για το μέλλον της διαστημικής εξερεύνησης είναι ότι, εκτός από την τεχνολογία που θα αποτελεί πεδίο νέων εφαρμογών της (δηλ. της διαστημικής εξερεύνησης), ολοένα και περισσότερες χώρες θα εντάσσονται σε διαστημικά προγράμματα και αποστολές.

    Γκορτζής Χρήστος

    Μαθητής Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Το μέλλον της διαστημικής εξερεύνησης το φαντάζομαι καλύτερο και διαφορετικό. Θα "προχωράμε" στους γαλαξίες και θα γνωρίζουμε πράγματα που ούτε καν τα έχουμε φανταστεί. Η εξέλιξη της τεχνολογίας θα μας επιτρέψει να φτάσουμε στα έσχατα του σύμπαντος.

    Γεωργάνος Ηλίας

    Μαθητής Β' τάξης, Γενικό Λύκειο Ανατολής Ιωαννίνων

    Η διαστημική εξερεύνηση του μέλλοντος θα παρουσιάζει πολλές διαφορές σε σχέση με την τωρινή. Αρχικά, η ραγδαία πρόοδος της τεχνολογίας θα έχει βοηθήσει στην ανακάλυψη και μελέτη νέων πλανητών πέρα από τα σύνορα του ηλιακού μας συστήματος. Ακόμη, ίσως βρεθεί και ένας δεύτερος πλανήτης που να που να εμφανίζει παρόμοια χαρακτηριστικά με του δικού μας στον οποίο και θα αποικήσουμε. Αναπάντητα ερωτήματα όπως το αν υπάρχει ζωή σε άλλο πλανήτη κοντά σε μας θα έχουν απαντηθεί καθώς θα έχουν εξερευνηθεί οι πλησιέστεροι γαλαξίες στο δικό μας. Τέλος, οι γνώσεις που θα διαθέτουμε για το γαλαξία μας θα είναι τέτοιες έτσι ώστε αν κάποιο φαινόμενο ετοιμάζεται να καταστρέψει τη η γη ή κάποιος μετεωρίτης είναι έτοιμος να την συνθλίψει να αποτρέψουμε το γεγονός αυτό πριν καν ξεκινήσει.

  • Επικοινωνήστε μαζί μας Βρισκόμαστε

    Γενικό Λύκειο Ανατολής

    Πλάτωνος & Αντύπα 1
    45221 Ανατολή, Ιωάννινα
    τηλέφωνο: +30 26510 47682
    E-mail: mail@lyk-anatol.ioa.sch.gr
    E-mail ερευνητικής ομάδας: kosmos.project3@gmail.com

  • Οδηγίες Χρήσηςιστοτόπου

    Οι ιστοσελίδες του ιστότοπου αυτού δημιουργήθηκαν με βάση τους στόχους της ερευνητικής εργασίας με τίτλο ΚΟSMΟΣ.

    Οι άξονες αυτοί - που αποδίδονται με τους αντίστοιχους συνδέσμους - ήταν αρχικά να έρθουν οι συμμετέχοντες στην ερευνητική εργασία μαθητές σε μια πρώτη επαφή με τους πλανήτες (επιλογή ΠΛΑΝΗΤΕΣ) του ηλιακού μας συστήματος και να καταγράψουν συγκεκριμένα στοιχεία των πλανητών αυτών.

    Δεύτερο πεδίο έρευνας ήταν η μελέτη των μη επανδρωμένων αποστολών και ο σκοπός που επιτελούν (επιλογή ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ). Πιο αναλυτικά, οι μαθητές συγκεντρώνουν συγκεκριμένα στοιχεία για τις αποστολές που έχουν ή θα γίνει στους πλανήτες που έχουν επιλέξει.

    Με την επιλογή ΜΕΛΛΟΝ, οι μαθητές ύστερα από τη μελέτη του 2063 μ.Χ. που συμπεριλήφθηκε στη χρονοκάψουλα του Voyager, αλλά και μέσα από την επικοινωνία τους με επιστήμονες στο χώρο της διαστημικής έρευνας, γράφουν για το πως βλέπουν το μέλλον της ανθρωπότητας, τα νέα επαγγέλματα που θα προκύψουν μέσα από τις νέες τεχνολογίες και την εξερεύνηση του διαστήματος.

    Τέλος, το υλικό που παραδίδεται είναι πνευματική ιδιοκτησία των μαθητών της Β' τάξης που συμμετείχαν στην υλοποίηση της ερευνητικής αυτής εργασίας ενώ μέρος του υλικού (φωτογραφικό κυρίως) έγκειται κάτω από τα πνευματικά δικαιώματα και το copyright των διαστημικών οργανισμών NASA και ESA.

  • Ηλιακό ΣύστημαΕρμής

    Με μια ματιά

    Ο Ερμής πήρε το όνομα του από τον θεό Ερμή της αρχαία ελληνικής μυθολογίας λόγω της ιδιότητας του να κινείται με μεγάλη ταχύτητα γύρω από τον ήλιο. Είναι σε μέγεθος λίγο μεγαλύτερος από το φεγγάρι αλλά όμως είναι κατασκευασμένος από βαρύτερα υλικά όπως για παράδειγμα ο σίδηρος. Η επιφάνεια του έχει πολλές ομοιότητες με της σελήνης μία απ’ αυτές είναι οι κρατήρες που έχουν δημιουργηθεί από τη γειτνίασή του με τον Ήλιο, η τεράστια βαρύτητα του οποίου προσελκύει μικρούς και μεγάλους διαστημικούς βράχους. Λόγω της κοντινής του απόστασης από τον ήλιο την ημέρα βράζει ολόκληρος ενώ τον βράδυ παγώνει. Ο Ερμής είναι πολύ δύσκολο να μελετηθεί λόγω και της κοντινής του απόστασης από τον ήλιο. Ο άνθρωπος σε καμία περίοδο της ιστορίας του δεν έχει καταφέρει να πατήσει το πόδι του στον Ερμή μόνο με μη επανδρωμένες αποστολές τον μελετά. Η πιο πρόσφατη αποστολή εξερεύνησης του Ερμή είναι αυτή του διαστημοπλοίου MESSENGER από τη NASA που μπήκε σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη το Μάρτιο του 2011. Στόχος αυτής της αποστολής είναι να ανακαλυφτούν μέρη του Ερμή όπου μέχρι στιγμής είναι άγνωστα για τους επιστήμονες.

    Φυσικά Χαρακτηριστικά


    Επιφάνεια - 74.800.000 χλμ
    Όγκος - 6,083 Χ 10 εις την 10 χλμ
    Μάζα - 3,3022 Χ 10 εις την 23 χλγρ
    Θερμοκρασία - από -193,15 °C έως 426,85 °C
    Βαρύτητα - 3.7 m/s2
    Περιστροφή (Περιφορά) - 58,646 ημέρες
    Ισημερινός (Διάμετρος) - 15.329 χλμ.
    Δορυφόροι Δεν έχει
    Απόσταση από τον ήλιο - 57.910.000 km
    Απόσταση από τη Γη - ελάχιστη: 91.700.000 μέγιστη: 218.900.000 km

    Χαρακτηριστικά ατμόσφαιρας

    Ο Ερμής περιβάλλεται από ένα λεπτό στρώμα ηλίου, οξυγόνου και υδρογό-νου, ενώ οποιοδήποτε άλλο είδος ατμόσφαιρας κι αν είχε χάθηκε πριν από δισεκα-τομμύρια χρόνια, αφού η βαρύτητά του, η οποία δεν υπερβαίνει το 1/3 της γήινης, δεν κατόρθωσε να την συγκρατήσει. Το ήλιο προέρχεται από τον ηλιακό άνεμο και φυλακίζεται από το μαγνητικό του πεδίο, ενώ η ποσότητα που υπάρχει είναι τόσο μικρή ώστε για να γεμίσουμε ένα απλό παιδικό μπαλόνι θα έπρεπε να συγκεντρώναμε όλο το αέριο που περιλαμβάνεται σε μια σφαίρα με διάμετρο 6,5 χιλιομέτρων. Σε σύγκριση, η ατμόσφαιρα της Γης είναι ένα τρισεκατομμύριο φορές πιο πυκνή από αυτήν του Ερμή.
    42% οξυγόνο
    29% Νάτριο
    22% Υδρογόνο
    6% Ήλιο
    0,5% Κάλιο


    Ομάδα υλοποίησης: Γεωργάνος Ηλίας, Γκορτζής Χρήστος, Γκούμας Δημήτριος

  • Ηλιακό ΣύστημαΑφροδίτη

    Με μια ματιά

    Η Αφροδίτη και η Γη είναι όμοιες σε μέγεθος, μάζα, πυκνότητα, σύνθεση και βαρύτητα. Εκεί, ωστόσο, οι ομοιότητες τελειώνουν. Η Αφροδίτη καλύπτεται από μια παχιά και γρήγορα περιστρεφόμενη ατμόσφαιρα. Εξαιτίας της γειτνίασης με τη Γη και του τρόπου που τα σύννεφά της αντανακλούν το ηλιακό φως, η Αφροδίτη εμφανίζεται ως ο πιο λαμπρός πλανήτης στον ουρανό.

    Φυσικά Χαρακτηριστικά


    Επιφάνεια - 460,234,317 km2
    Όγκος - 928,415,345,893 km3
    Μάζα - 4,867,320,000,000,000,000,000,000 kg = 4,867,320 x1018 kg
    Θερμοκρασία - πολύ υψηλές θερμοκρασίες ~ 480 *C
    Βαρύτητα - 8.87 m/s2
    Περιστροφή (Περιφορά) 225 μέρες Γης γύρω από τον Ήλιο
    Ισημερινός (Διάμετρος) 2 x 6.051,8 ± 1,0 χλμ. ~ 12.104 km
    Δορυφόροι Δεν έχει
    Απόσταση από τον ήλιο -108 million km (67 million miles)
    Απόσταση από τη Γη ελάχιστη : 38.000.000 km , μέγιστη : 257.000.000 km

    Χαρακτηριστικά ατμόσφαιρας


    96,50% Διοξείδιο του άνθρακα[1]
    3,50% Άζωτο
    0,0015% Διοξείδιο του θείου
    0,007% Αργό
    0,002% υδρατμοί
    0,0017% Μονοξείδιο του άνθρακα
    0,0012% Ήλιο
    0,0007% Νέον


    Ομάδα υλοποίησης: Μπέλλου Μυρτώ, Καλλιαρέκου Ευτυχία, Χάϊδος Παύλος

  • Ηλιακό ΣύστημαΓη

    Με μια ματιά

    Η Γη είναι ο τρίτος πλανήτης του ηλιακού συστήματος κατά σειρά απόστασης από τον ήλιο και πέμπτος σε μέγεθος και μάζα. Το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό που διακρίνει τη Γη από τους άλλους πλανήτες του ηλιακού συστήματος είναι η ύπαρξη ζωής.

    Φυσικά Χαρακτηριστικά


    Επιφάνεια - 510,064,472 τετρ. χλμ.
    Όγκος - 1,08321 Χ 10 εις την 12 χλμ.
    Μάζα - 5,972,190,000,000,000,000,000,000 χλγ
    Θερμοκρασία - από -89.2 °C έως 57.8 °C
    Βαρύτητα - 0,99732 g
    Περιστροφή (Περιφορά) - 1.674,4 χλμ./ώρα
    Ισημερινός (Διάμετρος) - 40.075,017 χλμ.
    Δορυφόροι - Σελήνη
    Απόσταση από τον ήλιο - 150 εκατομμύρια χλμ.
    Απόσταση από τη Γη - δεν ισχύει

    Χαρακτηριστικά ατμόσφαιρας


    78,08% Άζωτο
    20,95% Οξυγόνο
    0,930% Αργό
    0,038% Διοξείδιο του άνθρακα
    περίπου 1% υδρατμοί


    Ομάδα υλοποίησης: Ιωάννου Παύλος, Καρασταμάτης Δημήτριος, Τζώρτζης Ευάγγελος

  • Ηλιακό ΣύστημαΆρης

    Με μια ματιά

    Η ονομασία του προέρχεται απο τον Ολύμπιο θέο του πολέμου Άρη. Δημιουργήθηκε πριν απο 4,2 δισεκατομμύρια έτη. Και μπορούμε εύκολα να τον διακρίνουμε με γυμνό μάτι καθώς είναι ο μοναδικός κόκκινος πλανήτης.

    Φυσικά Χαρακτηριστικά


    Επιφάνεια - 144,371,391 τετρ. χλμ.
    Όγκος - 1,6318*10 χλμ.
    Μάζα - 6,421*10 εις την 23 Kg
    Θερμοκρασία - από -87 C έως -5 C
    Βαρύτητα - 0,376 g
    Περιστροφή (Περιφορά) - 868,22χλμ/ώρα
    Ισημερινός (Διάμετρος) - 3.396,2 +- 0,1 χλμ.
    Δορυφόροι - Δείμος και Φόβος
    Απόσταση από τον ήλιο - 228 εκατομμύρια χλμ.
    Απόσταση από τη Γη - 78 εκατομμύρια χλμ.

    Χαρακτηριστικά ατμόσφαιρας


    Διοξείδιο του Άνθρακα: 95,32%
    Άζωτο: 2,70%
    Αργό: 1.60%
    Οξυγόνο: 0,13%
    Μονοξείδιο του Άνθρακα: 0,08%


    Ομάδα υλοποίησης: Κάππη Ελένη, Μόσχου Δήμητρα, Παπαδιάς Κων/νος

  • Ηλιακό ΣύστημαΔίας

    Με μια ματιά

    Ο Δίας είναι ο πιο μεγάλος πλανήτης του ηλιακού συστήματος. Είναι 1330 φορές μεγαλύτερος απο τη Γη. Δεν έχει έδαφος, αλλά είναι μια ατμόσφαιρα από αέρα. Ο Δίας έχει μια μεγάλη κόκκινη κηλίδα που απασχόλησε τους αστρονόμους για 400 περίπου χρόνια. Σήμερα, ξέρουν πια ότι πρόκειται για έναν διαρκή κυκλώνα.

    Ο Δίας έχει ένα αμυδρό πλανητικό σύστημα δακτυλίων που αποτελείται από τρία κύρια τμήματα: τον εσωτερικό δακτύλιο σωματιδίων, γνωστό ως φωτοστέφανο, ένα σχετικά φωτεινό κύριο δακτύλιο, και ένα εξωτερικό αραχνοΰφαντο δαχτυλίδι. Αυτά τα δαχτυλίδια φαίνεται να έχουν προέλθει από σκόνη, αντί πάγο όπως συμβαίνει με τους δακτυλίους του Κρόνου. Ο κύριος δακτύλιος είναι πιθανώς κατασκευασμένος από υλικό που εκτινάσσεται από τους δορυφόρους Αδράστεια και Μήτις.

    Φυσικά Χαρακτηριστικά


    Επιφάνεια - 6,21796x10 στη δεκάτη δύναμη
    Όγκος - 1,43128x 10 στη δέκατη πέμπτη δύναμη
    Μάζα - 1898e27kg
    Θερμοκρασία - (-148 °C)
    Βαρύτητα - 24,79 m/s στο τετράγωνο
    Περιστροφή (Περιφορά) - γύρω από τον άξονά του σε 10 ώρες και γύρω από τον ήλιο σε 11 έτη και 315 ημέρες γης.
    Ισημερινός (Διάμετρος) - 139.822 χλμ.
    Δορυφόροι - 50 γνωστοί δορυφόροι με πιο γνωστούς τους (Ευρώπη, Ιώ, Γανυμήδης, Καλλιστώ, Αμάλθεια, Καλή,Ελάρα, Μήτις) και άλλους 17 οι οποίοι αναμένεται να αναγνωριστούν.
    Απόσταση από τον ήλιο - 778.500.000 χλμ.
    Απόσταση από τη Γη - Ελάχιστη: 628,7 εκατομμύρια χλμ. Μέγιστη: 970 εκατομμύρια χλμ.

    Χαρακτηριστικά ατμόσφαιρας


    Υδρογόνο: 89,8 ± 2%
    Ήλιο: 10,2 ± 2%
    ίχνη μεθανίου και αμμωνίας


    Ομάδα υλοποίησης: Αγγελάκης Γεώργιος, Βασιλείου Παύλος, Πάνου Χρήστος

  • Ηλιακό ΣύστημαΚρόνος

    Με μια ματιά

    Είναι ο έκτος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και ο δεύτερος μεγαλύτερος μετά τον Δία. Είναι γνωστός από τους προϊστορικούς χρόνους. Χαρακτηρίζεται ως τεράστιος υγρός πλανήτης με ένα μικρό στερεό κέντρο και ανήκει στους γίγαντες αερίων. Παρουσιάζεται ως ο πιο επιβλητικός λόγω των εντυπωσιακών δακτυλίων του, οι οποίοι παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά από τον Γαλιλαίο.

    Φυσικά Χαρακτηριστικά


    Επιφάνεια - Όχι στερεή
    Όγκος - 82.713 * 1010 km3
    Μάζα - 568,36 * 1024 kg
    Θερμοκρασία - 134 K
    Βαρύτητα - 10,44 m/s2
    Περιστροφή (Περιφορά) - 10h 32min 35sec γύρω από τον άξονά του και 24,49207 περιστροφές ανά έτος
    Ισημερινός (Διάμετρος) - 120.536 km
    Δορυφόροι - 53 φυσικοί δορυφόροι. Σημαντικότερος είναι ο Τιτάνας ο οποίος είναι ο 2ος μεγαλύτερος δορυφόρος του ηλιακού μας συστήματος καθώς και ο μοναδικός που έχει ατμόσφαιρα. 9 ανεπιβεβαίωτα φεγγάρια
    Πόλοι - Στο Βόριο Πόλο υπάρχουν σύννεφα που σχηματίζουν εξάγωνα. Στο Νότιο Πόλο ανακαλύφθηκε μια καταιγίδα με τη μορφή τυφώνα, στην οποία διαγράφεται το "μάτι του κυκλώνα". To περίεργο είναι ότι μόνο στη Γη υπάρχει κάτι τέτοιο.
    Απόσταση από τον ήλιο - 1,43 δις. km
    Απόσταση από τη Γη ελάχιστη : 1,27 δις. km , μέγιστη: 1,66 δις. km

    Χαρακτηριστικά ατμόσφαιρας


    Υδρογόνο: ~ 96%
    Ήλιο: ~ 3%
    Μεθάνιο: ~ 0,4%
    Αμμωνία: ~ 0,01%
    Αιθάνιο: ~ 0,0007%


    Ομάδα υλοποίησης: Ζέρβα Κυριακή, Παπαδοπούλου Ανθή, Πασχάλη Ζαχαρούλα

  • Ηλιακό ΣύστημαΟυρανός

    Με μια ματιά

    Ο Ουρανός είναι ο έβδομος σε απόσταση από τον Ήλιο, ο τρίτος μεγαλύτερος και ο τέταρτος σε μάζα πλανήτης του Ηλιακού Συστήματος. Το όνομα προέρχεται από την αρχαία ελληνική θεότητα του ουρανού, ο οποίος ήταν πατέρας του Κρόνου και παππούς του Δία. Ο Ουρανός ήταν ο πρώτος πλανήτης που ανακαλύφθηκε με τηλεσκόπιο.Ο Ουρανός είναι ένας μεγάλος πλανήτης, ένας από τους τέσσερις γίγαντες αερίων του ηλιακού μας συστήματος, αλλά στη δομή μοιάζει περισσότερο με τον Ποσειδώνα, παρά με τους άλλους δύο. Λόγω της μεγάλης απόστασής του από τη Γη, είναι μόλις ορατός με γυμνό μάτι. Το 1977 ανακαλύφθηκε ότι ο Ουρανός έχει ένα σύστημα από δακτυλίους και ο Βόγιατζερ 2, κατά τη διάρκεια της προσέγγισης του πλανήτη τον Ιανουάριο του 1986 μελέτησε τη δομή των δακτυλίων αυτών και ανακάλυψε 10 ακόμη δορυφόρους του, ανεβάζοντας τον αριθμό τους στους 15. Όλοι οι δακτύλιοι και οι δορυφόροι βρίσκονται σχεδόν στο ίδιο επίπεδο, το επίπεδο του Ισημερινού του πλανήτη.

    Φυσικά Χαρακτηριστικά


    Επιφάνεια - 8,1156 ×10 εις την 9 km2
    Όγκος - 6,833 ×10 εις την 13 km3
    Μάζα - 8.6810 x 10 εις την 25 kg
    Θερμοκρασία - -216ο Κελσίου
    Βαρύτητα - 8.87 m/s εις την 2
    Περιστροφή (Περιφορά) - -0,71833 ημέρες
    Ισημερινός (Διάμετρος) - 51.118 km
    Δορυφόροι - 27 (Άριελ, Ουμβριήλ, Τιτάνια, Όμπερον, Μιράντα, Κορδήλια, Οφηλία, Μπιάνκα, Χρυσηίδα, Δεισδαιμόνα, Ιουλιέτα, Πόρσια, Ροζαλίντα, Μπελίντα, Πακ, Κάλιμπαν, Σύκοραξ, Πρόσπερο, Σέτεβος, Στεφάνο, Τρινκούλο, Φρανσίσκο, Μαργαρίτα, Φερδινάνδος, Περδίτα, Μάμπ και Κιούπιντ).
    Απόσταση από τον ήλιο - 2.870 εκατομμύρια χιλιόμετρα κατά μέσο όρο
    Απόσταση από τη Γη - ελάχιστη : 2,57 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, μέγιστη: 3,15 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα

    Χαρακτηριστικά ατμόσφαιρας


    Υδρογόνο: 82.5% (3.3%)
    Ήλιο: 15.2% (3.3%)
    Μεθάνιο: 2.3%


    Ομάδα υλοποίησης: Ιωάννου Παύλος, Καρασταμάτης Δημήτριος, Τζώρτζης Ευάγγελος

  • Ηλιακό ΣύστημαΠοσειδώνας

    Με μια ματιά

    Δεν είναι ορατός με γυμνό μάτι, ενώ αν παρατηρηθεί με ισχυρό τηλεσκόπιο μοιάζει με πράσινο δίσκο. Στην αστρονομία συμβολίζεται με την τρίαινα.

    Φυσικά Χαρακτηριστικά


    Επιφάνεια - 7,6408 x 10 εις την 9 km εις την 2
    Όγκος - 6,254x 10 εις την 13 km εις την 3
    Μάζα - 1,0243 x 1026 kg
    Θερμοκρασία - Ελάχιστη: -220 C
    Βαρύτητα - 11,15 m/s2
    Περιστροφή (Περιφορά) Ολοκληρώνει τροχιά σε 164,79 χρόνια
    Ισημερινός (Διάμετρος) 2 x 24,764+-15 km
    Δορυφόροι Ναϊάδα, Θάλασσα , Δέσποινα , Γαλάτεια , Λάρισσα , Πρωτέας , Τρίτωνας , Νηρηίδα , Αλιμήδη , Σαώ , Λαομέδεια , Ψαμάθη, Νησώ και 5/2004 Ν 1
    Απόσταση από τον ήλιο - 4,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα
    Απόσταση από τη Γη Ελάχιστη: 4.313.000.000 χμ. Μέγιστη : 4.683.000.000 χμ.

    Χαρακτηριστικά ατμόσφαιρας


    Υδρογόνο 80±3,2%
    Ήλιο 19±3,2%
    Μεθάνιο 1,5±0,5%
    Αιθάνιο ~0,00015%


    Ομάδα υλοποίησης: Μπέλλου Μυρτώ, Καλλιαρέκου Ευτυχία, Χάϊδος Παύλος

  • Ηλιακό ΣύστημαΠλούτωνας

    Με μια ματιά

    Ο Πλούτωνας ανακαλύφτηκε από τον Κλάιοντ Τομπώ στις 21 Ιανουαρίου το 1930. Όμως το επίτευγμα του αυτό βασίστηκε πάνω στις μελέτες των παρέλξεων του Ουρανού και του Ποσειδώνα που πραγματοποίησε ο Πέρσιβαλ Λόουελ. Αποτελεί έναν πλανήτη νάνο που βρίσκεται στη ζώνη του Kuiper. Ο Πλούτωνας έχει πέντε δορυφόρους τη Νιξ , το Χάροντα, την Ύδρα, τον S/2011 (134340) 1 ή Ρ4 και τον S/2012 (134340) 1. Η μέση απόσταση του Πλούτωνα από τον Ήλιο είναι 39,48 αστρονομικές μονάδες, δηλαδή 5.906.000.000 χιλιόμετρα, ενώ η περιφορά του γύρω από τον Ήλιο συμπληρώνεται σε 248,09 γήινα έτη. Η τροχιά του Πλούτωνα παρουσιάζει και τη μεγαλύτερη κλίση ως προς την εκλειπτική και είναι ίση με 17,14°. Δεν είναι βέβαιο ότι ο Πλούτωνας σχηματίστηκε ως πλανήτης την ίδια περίοδο που σχηματίστηκαν οι υπόλοιποι πλανήτες του Ηλιακού συστήματος. Κατά τη δεκαετία του 1990, προτάθηκε η αποστολή της διαστημοσυσκευής Pluto-Kuiper Express, που τελικά δεν χρηματοδοτήθηκε. Μετά από πιέσεις πολιτικών και επιστημόνων, καθώς σε μερικές δεκαετίες ο Πλούτωνας δεν θα είναι εύκολα προσπελάσιμος, διότι λόγω διαρκώς αυξάνουσας απόστασης η ατμόσφαιρά του θα έχει παγώσει και θα πέσει στην επιφάνειά του κάτι σαν χιόνι (οπότε για 200 χρόνια δεν θα μπορεί να μελετηθεί). Τελικά, εγκρίθηκε η αποστολή της διαστημοσυσκευής New Horizons, που εκτοξεύτηκε στις αρχές του 2006 και θα φτάσει στο σύστημα του Πλούτωνα το 2015.

    Φυσικά Χαρακτηριστικά


    Επιφάνεια - 1,665 ×107 τετρ. χλμ.
    Όγκος - 6,39 ×109 κυβ. χλμ.
    Μάζα - 1,305 ± 0,007 ×10 εις την 22 kg
    Θερμοκρασία - Ελάχιστη: −240 °C Μέγιστη: -218 °C
    Βαρύτητα - 0,658 m/s2
    Περιστροφή (Περιφορά) - 6,387230 ημέρες
    Ισημερινός (Διάμετρος) - 2300 χλμ
    Δορυφόροι - 4
    Απόσταση από τον ήλιο - 5.906.000.000 χλμ.
    Απόσταση από τη Γη - Ελάχιστη: 4,29 δισεκατομμύρια χλμ. Μέγιστη: 7,52 δισεκατομμύρια χλμ.

    Χαρακτηριστικά ατμόσφαιρας


    Άζωτο
    Μονοξείδιο του άνθρακα
    Μεθάνιο


    Ομάδα υλοποίησης: Γεωργάνος Ηλίας, Γκορτζής Χρήστος, Γκούμας Δημήτριος

  • Mariner 10 στον πλανήτη Ερμή

    των μαθητών Γεωργάνου Ηλία, Γκορτζή Χρήστου και του Γκούμα Δημητρίου


    Διάρκεια: Από 3 Νοεμβρίου 1973 έως 16 Μαρτίου 1975 (3 flyby).
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Ήταν το πρώτο ερευνητικό σκάφος που στάλθηκε για να μελετήσει τον Ερμή.
    Αποτέλεσμα: Κατά τις 3 προσεγγίσεις του Mariner 10 στον Ερμή φωτογράφησε τον πλανήτη που μοιάζει με τη Σελήνη κατά το ήμιση, μετέδωσε δεδομένα σχετικά με το απίστευτο μαγνητικό του πεδίο και τον πυρήνα του αλλά και πληροφορίες σχετικά με τη θερμοκρασία που αγγίζει τους 187 βαθμούς Κελσίου την ημέρα και τους -183 το βράδυ.

  • Messenger στον πλανήτη Ερμή

    των μαθητών Γεωργάνου Ηλία, Γκορτζή Χρήστου και του Γκούμα Δημητρίου


    Διάρκεια: Από 3 Αυγούστου 2004 έως σήμερα (17 Μαρτίου 2011 εισέλθε στην τροχιά του Ερμή).
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Σχεδιάστηκε να χαρτογραφήσει τη σύνθεση της επιφάνειας, να μελετήσει το μαγνητικό πεδίο και την εσωτερική δομή του μικρότερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος.
    Αποτέλεσμα: Ένα από τα πρώτα αποτελέσματα είναι ότι η μαγνητόσφαιρα του Ερμή είναι τελείως διαφορετική από αυτή που ανακαλύφθηκε από το Mariner 10 πριν 30 χρόνια. Ένα άλλο που παρατηρήθηκε είναι ότι ο πυρήνας του πλανήτη είναι τεράστιος σε σχέση με το μέγεθος του Ερμή και ότι είναι εν μέρη ρευστός.

  • BepiColombo στον πλανήτη Ερμή

    των μαθητών Γεωργάνου Ηλία, Γκορτζή Χρήστου και του Γκούμα Δημητρίου


    Διάρκεια: Από Ιούλιο 2014.
    Φορείς: ESA (Ε.Ε.) και Ιαπωνία.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Το σκάφος θα μεταφέρει δύο ξεωριστά όργανα το MPO της ESA και το MMO της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης. Στόχος, η μελέτη της ισχυρής μαγνητόσφαιρας και η εύρεση πάγου σε σκοτεινά μέρη του πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Η αποστολή δεν έχει ξεκινήσει ακόμη.

  • 1VA/ 1 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 04 Φεβρουαρίου 1961 έως 26 Φεβρουαρίου 1961.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: .
    Στόχος: Να μεταδώσει εικόνες της Αφροδίτης πριν χτυπήσει την ατμόσφαιρά της.
    Αποτέλεσμα: Ανεπιτυχές. Το σκάφος έμεινε για 22 μέρες σε τροχιά γύρω από τη Γη καθώς η ρουκέτα ώθησης δε λειτούργησε.

  • Venera 1 - 16 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου

    Venera 1


    Διάρκεια: Από 12 Φεβρουαρίου 1961 έως 4 Μαρτίου 1961 όπου χάθηκε η επικοινωνία.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby και προσεδάφιση.
    Στόχος: Η προσεδάφιση στην Αφροδίτη.
    Αποτέλεσμα: Επιτεύχθει ο στόχος να είναι η πρώτη αποστολή εξερεύνησης της Αφροδίτης, αφήνοντας την τροχιά της Γης. Ωστόσο η επικοινωνία χάθηκε 7 μέρες αργότερα. Πιθανολογείται ότι πέταξε στην Αφροδίτη σε απόσταση 100000 χλμ.

    Venera 2


    Διάρκεια: Από 12 Νοεμβρίου 1965 έως 4 Μαρτίου 1966 (τελική προσπάθεια επικοινωνίας).
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Αρχικά ο δορυφόρος προοριζόταν για τον Άρη, έγιναν όμως οι απαραίτητες αλλαγές για να μελετήσει την Αφροδίτη. Η αποστολή ήταν να φωτογραφηθεί ο πλανήτης και να γίνουν επιστημονικές μετρήσεις.
    Αποτέλεσμα: Ο Venera 2 κατάφερε να φτάσει στην Αφροδίτη. Όμως μια δυσλειτουργία απέτρεψε την αποστολή των δεδομένων και των εικόνων που συγκέντρωσε να φτάσουν στη Γη. Οι υπεύθυνοι της αποστολής προσπάθησαν επί ένα μήνα να επικοινωνήσουν με το δορυφόρο.

    Venera 3


    Διάρκεια: Από 16 Νοεμβρίου 1965 έως 1 Μαρτίου 1966.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Η εξερεύνηση της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης με την απελευθέρωση ενός μικρού ερευνητικού (κάψουλα).
    Αποτέλεσμα: Η κάψουλα που είχε προσαρμοστεί στο Venera 3 ελευθερώθηκε προς την επιφάνεια της Αφροδίτης αλλά αμέσως χάθηκε η επικοινωνία.

    Venera 4


    Διάρκεια: Από 12 Ιουνίου 1967 έως 18 Οκτωβρίου 1967.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση με αλεξίπτωτο.
    Στόχος: Η απελευθέρωση μικρού ερευνητικού που στόχο θα είχε την ανάλυση της ατμόσφαιρας του πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Το μικρό ερευνητικό συγκέντρωσε και μετέδωσε δεδομένα 93 λεπτών. Μεταξύ των στοιχείων βρέθηκε ότι η ατμόσφαιρα ήταν κατά 90%-95% διοξείδιο του άνθρακα χωρίς υδρογόνο και μικρές ποσότητες οξυγόνου και υδρατμών νερού.

    Venera 5


    Διάρκεια: Από 5 Ιανουαρίου 1969 έως 16 Μαΐου 1969.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Η ανάλυση της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης κατά την κάθοδο. Τα αλεξίπτωτα που χρησιμοποιήθηκαν για την ερευνητική συσκευή ήταν κατά τα 2/3 πιο μεγάλα από αυτά του Venera 4 ώστε να γίνει γρηγορότερα η κάθοδος.
    Αποτέλεσμα: Η κάθοδος όντως έγινε γρηγορότερα και μετρήσεις καταγράφηκαν και μεταδόθηκαν για 53 λεπτά.

    Venera 6


    Διάρκεια: Από 10 Ιανουαρίου 1969 έως 17 Μαΐου 1969.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Να αναλύσει την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης.
    Αποτέλεσμα: Πραγματοποίησε μετρήσεις μόνο για 51 λεπτά και είχε τα ίδια αποτελέσματα με την δίδυμή της αποστολή Venera 5.

    Venera 7


    Διάρκεια: Από 17 Αυγούστου 1970 έως 15 Δεκεμβρίου 1970.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Η μετάδοση δεδομένων απο την επιφάνεια της Αφροδίτης .
    Αποτέλεσμα: Ήταν το πρώτο σκάφος που μετέδωσε δεδομένα απο την επιφάνεια εξωγήινου πλανήτη.

    Venera 8


    Διάρκεια: Από 27 Μαρτίου 1972 έως 22 Ιουλίου 1972.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Να απελευθερώσει κάψουλα στην επιφάνεια της Αφροδίτης.
    Αποτέλεσμα: Κατάφερε να μεταδόσει δεδομένα απο την επιφάνεια του πλανήτη για περισσότερο απο 50 λεπτά και μέτρησε την θερμοκρασία στο σημείο προσγείωσης να είναι γύρω στους 470 βαθμούς Κελσίου και η ατμοσφαιρική πίεση να είναι 90 φορές αυτή της Γης στην επιφάνεια της θάλασσας.

    Venera 9


    Διάρκεια: Από 8 Ιουνίου έως 22 Οκτωβρίου 1975.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά και προσεδάφιση.
    Στόχος: Η μελέτη της Αφροδίτης τόσο απο ψηλά όσο και η μελέτη της επιφάνειάς της.
    Αποτέλεσμα: Αποτέλεσε το πρώτο διαστημόπλοιο που προσεδαφίστηκε στην Αφροδίτη και η πρώτη αποστολή που μετέδωσε φωτογραφίες από την επιφάνεια ενός άλλου πλανήτη. Επίσης τράβηξε πανοραμική φωτογραφία 180° της βραχώδους επιφάνειας και ειπώθηκε ότι ο φωτισμός ήταν τέτοιος όπως στην Μόσχα μια συννεφιασμένη ημέρα του Ιουνίου. Η θερμοκρασία ήταν 460 βαθμοί Κελσίου και η ατμοσφαιρική πίεση 90 φορές αυτή της Γης.

    Venera 10


    Διάρκεια: Από 14 Ιουνίου 1975 έως 25 Οκτωβρίου 1975.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά και προσεδάφιση.
    Στόχος: Να μελετήσει την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης και να τραβήξει φωτογραφίες.
    Αποτέλεσμα: Τράβηξε πανοραμική φωτογραφία της επιφάνειας της Αφροδίτης και μελέτησε την ατμόσφαιρά της μετρώντας την πίεση 92 φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης στην επιφάνεια της θάλασσας.

    Venera 11


    Διάρκεια: Από 9 Σεπτεμβρίου 1978 έως 25 Δεκεμβρίου 1978.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά και προσεδάφιση.
    Στόχος: Να μελετήσει την Αφροδίτη.
    Αποτέλεσμα: Μελέτησε την ατμόσφαιρα και την επιφάνεια της Αφροδίτης όπως επίσης εκρήξεις ακτίνων γάμμα και υπεριώδους ακτινοβολίας.

    Venera 12


    Διάρκεια: Από 14 Σεπτεμβρίου 1978 έως 21 Δεκεμβρίου 1978.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby και προσεδάφιση.
    Στόχος: Να εξερευνήσει την ιονόσφαιρα, την ατμόσφαιρα, την επιφάνεια και το διαπλανητικό περιβάλλον.
    Αποτέλεσμα: Έστειλε πληροφορίες για τον ηλιακό άνεμο για τις ακτίνες γ, τις υπεριώδεις ακτινοβολίες για την ατμόσφαιρα και για την ιονόσφαιρα του πλανήτη.

    Venera 13


    Διάρκεια: Από 30 Οκτωβρίου 1981 (1 Μαρτίου 1982 flyby και προσεδάφιση στην Αφροδίτη) έως 10 Ιουνίου 1982.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby και προσεδάφιση.
    Στόχος: Να μεταφέρει πληροφορίες από συσκευές που προσεδαφίστηκαν. Οι συσκευές αυτές είχαν προηγμένα όργανα για την μελέτη της ατμόσφαιρας και του εδάφους της Αφροδίτης.
    Αποτέλεσμα: Έγινε διερεύνηση στην ατμόσφαιρα και μετέφερε πληροφορίες από την επιφάνεια. Τράβηξε έγχρωμες πανοραμικές φωτογραφίες οι οποίες έδωσαν νέες πληροφορίες για το χρώμα και το είδος του χώματος και των πετρωμάτων του πλανήτη.

    Venera 14


    Διάρκεια: Από 4 Νοεμβρίου 1981 έως 5 Μαρτίου 1982.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Να μεταφέρει πληροφορίες από τις συσκευές που είχαν προσεδαφιστεί. Αυτές διέθεταν προηγμένα όργανα για την μελέτη της ατμόσφαιρας και του εδάφους της Αφροδίτης.
    Αποτέλεσμα: Τράβηξε έγχρωμες πανοραμικές φωτογραφίες και μέσω αυτών πάρθηκαν νέες πληροφορίες για τον χώρο, την ατμοσφαιρική πίεση και το υψόμετρο στο οποίο προσεδαφίστηκε. Το Venera 14 πραγματοποίησε εκσκαφή ενός κυβικού εκατοστού χώματος από οπή 30 mm βάθους που έκανε.

    Venera 15


    Διάρκεια: Από 2 Ιουνίου 1983 έως 10 Ιουλίου 1984.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Να γίνει λεπτομερής χαρτογράφηση της επιφάνειας της Αφροδίτης σε ανάλυση του 1 μέχρι 2 χλμ.
    Αποτέλεσμα: Πέταξε σε σχεδόν ελλιπτική τροχιά και πέτυχε την χαρτογράφηση του άνω μισού του βόρειου ημισφαιρίου.

    Venera 16


    Διάρκεια: Από 7 Ιουνίου 1983 έως 14 Οκτωβρίου 1983.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Να γίνει λεπτομερής χαρτογράφηση της επιφάνειας της Αφροδίτης σε ανάλυση του 1 μέχρι 2 χλμ.
    Αποτέλεσμα: Πέταξε σε σχεδόν ελλιπτική τροχιά και πέτυχε την χαρτογράφηση του άνω μισού του βόρειου ημισφαιρίου.

  • Mariner 1, 2, 5 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου

    Mariner 1


    Διάρκεια: 22 Ιουλίου 1962.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Στόχευε στην διέλευση από τον πλανήτη Αφροδίτη σε απόσταση 29000 χλμ και τη μετάδοση επιστημονικών δεδομένων (όχι εικόνων).
    Αποτέλεσμα: Κανένα, διότι καταστράφηκε 5 λεπτά μετά την εκτόξευσή του εξαιτίας προβλήματος στο σύστημα πλοήγησης.

    Mariner 2


    Διάρκεια: Aπό 27 Αυγούστου 1962 έως 3 Ιανουαρίου 1963 (χάθηκε η επικοινωνία).
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Σχεδιάστηκε για να έρθει σε τροχιά γύρω από την Αφροδίτη και να στείλει πληροφορίες για την επιφάνεια και την ατμόσφαιρα του πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Ήταν η πρώτη επιτυχημένη αποστολή σε άλλο πλανήτη που στάλθηκε από οποιαδήποτε χώρα. Στις 14 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου μπήκε στην τροχιά του πλανήτη σε απόσταση 34.726 χλμ και ανέλυσε την ατμόσφαιρα και την επιφάνεια για 42 λεπτά. Το ερευνητικό σκάφος έδειξε ότι η θερμοκρασία που επικρατούσε και στις 2 πλευρές ήταν 425 βαθμοί κελσίου. Παρατηρήθηκε επίσης πως ο πλανήτης κινείται αντίστροφα από τους άλλους πλανήτες. Ανιχνεύθηκε ανίσχυρο μαγνητικό πεδίο και ότι η ατμόσφαιρα που αποτελείται κυρίως από διοξείδιο του άνθρακα ασκεί μεγάλη πίεση. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι οι ηλιακοί άνεμοι είναι ασθενέστεροι.

    Mariner 5


    Διάρκεια: Από 14 Ιουνίου 1967 έως 19 Οκτωβρίου 1967 (άφιξη στην Αφροδίτη).
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Η κοντινή προσέγγιση της ατμόσφαιρας του πλανήτη και η διεξαγωγή μετρήσεων.
    Αποτέλεσμα: Επιτυχείς επιστημονικές μετρήσεις για το μαγνητικό πεδίο, τη θερμοκρασία κ.α.

    Mariner 10


    Διάρκεια: Από 3 Νοεμβρίου 1973 έως 21 Σεπτεμβρίου 1974 (έφτασε στην Αφροδίτη 5 Φεβρουαρίου 1974).
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Να μελετήσει τον Ερμή αλλά μελέτησε και την Αφροδίτη όταν χρησιμοποίησε την βαρύτητά της για να φτάσει στον Ερμή.
    Αποτέλεσμα: Τράβηξε φωτογραφίες του πλανήτη όπως επίσης και υπεριώδεις φωτογραφίες που αποκάλυψαν μεγάλες μάζες νεφών, παρέχοντας στοιχεία για την ατμοσφαιρική κυκλοφορία η οποία περιελάμβανε ταχύτητες 300 χλμ/ ώρα.

  • Vega 1 & 2 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου

    Vega 1


    Διάρκεια: Aπό 15 Δεκεμβρίου 1984 έως 8 Μαρτίου 1986 (Flyby από τον κομήτη Halley).
    Φορείς: Συνεργασία των κρατών της Σοβιετικής Ένωσης, της Αυστρίας, της Βουλγαρίας, της Ουγγαρίας, της Ανατολικής Γερμανίας, της Πολωνίας, της Τσεχοσλοβακίας, της Γαλλίας και της Δυτικής Γερμανίας.
    Τύπος: Προσεδάφιση και Flyby.
    Στόχος: Στόχευε στην παροχή προηγμένων μονάδων προσεδάφισης στον πλανήτη, στην μελέτη της ατμόσφαιρας με ειδικά μπαλόνια και στη συνάντηση με τον κομήτη Halley.
    Αποτέλεσμα: Αποκάλυψε νέα στρώματα νεφών γεγονός που υποδηλώνει μια αλλαγή στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης. Επίσης, το φασματόμετρο μάζας επέστρεψε σημαντικά δεδομένα για το έδαφος του πλανήτη. Το Vega 1 πέταξε και προς τον κομήτη Halley, τον οποίο και συνάντησε.

    Vega 2


    Διάρκεια: Aπό 21 Δεκεμβρίου 1984 έως 11 Μαρτίου 1986 (Flyby από τον κομήτη Halley).
    Φορείς: Συνεργασία των κρατών της Σοβιετικής Ένωσης, της Αυστρίας, της Βουλγαρίας, της Ουγγαρίας, της Ανατολικής Γερμανίας, της Πολωνίας, της Τσεχοσλοβακίας, της Γαλλίας και της Δυτικής Γερμανίας.
    Τύπος: Προσεδάφιση και Flyby.
    Στόχος: Στόχευε στην παροχή προηγμένων μονάδων προσεδάφισης στον πλανήτη, στην μελέτη της ατμόσφαιρας με ειδικά μπαλόνια και στη συνάντηση με τον κομήτη Halley.
    Αποτέλεσμα: Το μπαλόνι του Vega 2 μέτρησε μικρότερες θερμοκρασίες (6.5 βαθμούς Κελσίου λιγότερο) απ' ότι μέτρησε το μπαλόνι του Vega 1. Αντίθετα με το Vega 1, το πείραμα για την ανάλυση των συστατικών του εδάφους πέτυχε κι έδωσε νέα δεδομένα για την επιφάνεια.

  • Zond 1 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 2 Απριλίου 1964 έως 19 Ιουλίου 1964 (Flyby από τον Αφροδίτη).
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Στόχευε στην πρόσκρουση στον πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Δεν κατάφερε να εισέλθει στην ατμόσφαιρα του πλανήτη καθώς χάθηκε η επικοινωνία στις 25 Μαΐου 1964. Ωστόσο, καθώς περνούσε από την Αφροδίτη σε απόσταση 100000 χλμ κατάφερε να συγκεντρώσει πληροφορίες για την κοσμική ακτινοβολία.

  • 2MV - 1/1 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 25 Αυγούστου 1962 έως 28 Αυγούστου 1962.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Στόχευε στην πρόσκρουση στην επιφάνεια του πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα.

  • 2MV - 1/2 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 1 Σεπτεμβρίου 1962 έως 6 Σεπτεμβρίου 1962.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Στόχευε στην πρόσκρουση στην επιφάνεια του πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Ένας από τους προωθητές απέτρεψε τη διαφυγή από την τροχιά της Γης.

  • 2MV - 2/1 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 12 Σεπτεμβρίου 1962 έως 14 Σεπτεμβρίου 1962.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Στόχευε στη φωτογραφιών και δεδομένων του πλανήτη Αφροδίτη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα.

  • 3MV - 1Α/4Α στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: 19 Φεβρουαρίου 1964.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Στόχευε στη μελέτη του πλανήτη Αφροδίτη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα διότι εξερράγη κατά την ώρα της εκτόξευσης.

  • Kosmos 27, 96, 167, 359, 482 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου

    Kosmos 27


    Διάρκεια: Από 27 Μαρτίου 1964 έως 28 Μαρτίου 1964.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Το σκάφος σχεδιάστηκε για να μελετήσει την Αφροδίτη καθώς θα διερχόταν από την ατμόσφαιρά της και θα συνετριβόταν στην επιφάνειά της.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Καθώς το σκάφος εισερχόταν στην τροχιά της Γης, ένας προωθητικός πύραυλος που θα το ωθούσε στην Αφροδίτη παρουσίασε πρόβλημα με αποτέλεσμα το σκάφος να ανεφλεγεί στην ατμόσφαιρα της Γης την επόμενη μέρα.

    Kosmos 96


    Διάρκεια: 9 Δεκεμβρίου 1965.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Σχεδιάστηκε για να προσκρούσει στην Αφροδίτη και ήταν παρόμοιο σκάφος με το Venera 3.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Μια έκρηξη αμέσως μετά την εκτόξευση κατέστρεψε τον ερευνητικό δορυφόρο.

    Kosmos 167


    Διάρκεια: Από 17 Ιουνίου 1967 έως 25 Ιουνίου 1967.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Είχε σχεδιαστεί για να ρίξει ένα ερευνητικό σκάφος μέσα στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης όπως το Venera 4.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Η μηχανή πυραύλων απέτυχε να το ωθήσει στην τροχιά της Αφροδίτης και καταστράφηκε αφού επανήλθε στην γήινη ατμόσφαιρα.

    Kosmos 359


    Διάρκεια: Από 22 Αυγούστου 1970 έως 6 Νοεμβρίου 1970.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Η μετάδοση δεδομένων απο την επιφάνεια της Αφροδίτης.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Η αποστολή απέτυχε έπειτα βλάβη των πυραύλων προώθησης.

    Kosmos 482


    Διάρκεια: Από 31 Μαρτίου 1972 έως Μάϊο 1981.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Η μετάδοση δεδομένων απο την επιφάνεια της Αφροδίτης.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Η αποστολή απέτυχε εξαιτίας σφάλματος στους πυραύλους προώθησης.

  • Pioneer Venus 1 - 2 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου

    Pioneer Venus 1


    Διάρκεια: Από 20 Μαΐου 1978 έως 4 Δεκεμβρίου 1978.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Να μελετήσει και να χαρτογραφήσει την επιφάνεια της Αφροδίτης.
    Αποτέλεσμα: Χαρτογράφησε την επιφάνεια της Αφροδίτης και έδωσε στοιχεία όπως ότι είναι πιο σφαιρική από τη Γη, δεν έχει μαγνητικό πεδίο και ότι τα νέφη που υπάρχουν στον πλανήτη αποτελούνται από θειϊκό οξύ. Τέλος, η Αφροδίτη διαθέτει όρος ψηλότερο από το Έβερεστ και κοιλάδα βαθύτερη από το Γκράντ Κάνυον.

    Pioneer Venus 2


    Διάρκεια: Από 8 Αυγούστου 1978 έως 9 Δεκεμβρίου 1978.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Να μελετήσει την ατμόσφαιρα και την επιφάνεια της Αφροδίτης.
    Αποτέλεσμα: Σημαντικά στοιχεία συγκεντρώθηκαν από τις ερευνητικές συσκευές που υπήρχαν στο σκάφος.

  • Maggellan στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 4 Μαΐου 1989 (μπήκε σε τροχιά στις 10 Αυγούστου 1990) έως 12 Οκτωβρίου 1994 που υπήρχε τελευταία επικοινωνία.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η χαρτογράφηση τουλάχιστον το 70% της επιφάνειας της Αφροδίτης.
    Αποτέλεσμα: Χαρτογράφισε το 98% της επιφάνειας του πλανήτη, βρήκε ότι το 85% είναι καλυμμένο με ηφαιστειακές ροές και έδειξε ότι υπάρχουν ενδείξεις τεκτονικής κίνησης, θυελλώδεις άνεμοι στην επιφάνεια, δίαυλοι λάβας και πεπλατυσμένοι θόλοι. Επίσης παρήγαγε βαρυτικά δεδομένα υψηλής ανάλυσης για το 95% του πλανήτη και δοκιμάστηκε μία νέα τεχνική χειρισμού, η αεροπέδηση.

  • Gallileo στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 18 Οκτωβρίου 1989 (10 Φεβρουαρίου 1990 flyby από την Αφροδίτη) έως 21 Σεπτεμβρίου 2003.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Να δανειστεί από την Αφροδίτη μια μικρή βαρύτητα ώστε να δημιουργήσει αρκετή ταχύτητα για να φτάσει στον Δία.
    Αποτέλεσμα: Η πτήση του στα 16.000 χμ από την Αφροδίτη βοήθησε στην κατανόηση του μυστηριώδους νέφους που καλύπτει την επιφάνειά της.

  • Cassini στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 15 Οκτωβρίου 1997 (21 Απριλίου 1998 flyby από την Αφροδίτη) έως σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Να χρησιμοποιήσει από την Αφροδίτη βαρύτητα ώστε να δημιουργήσει αρκετή ταχύτητα για να ταξιδέψει ως τον Κρόνο.
    Αποτέλεσμα: Η βαρυτική βοήθεια πέτυχε. Επίσης, κατά τη διάρκεια της πτήσης του γύρω από τον πλανήτη έψαξε για αστραπές στην ατμόσφαιρα.

  • Venus Express στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 09 Νοεμβρίου 2005 έως σήμερα.
    Φορείς: ESA (E.E.).
    Τύπος: Σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη.
    Στόχος: Σχεδιάστηκε για να μελετήσει την ατμόσφαιρα, από την επιφάνεια ως την ιονόσφαιρα.
    Αποτέλεσμα: Έδειξε ότι η Αφροδίτη εδώ και 3.000 χρόνια είναι ηφαιστειακά ενεργή. Επίσης δημιούργησε εκτεταμένους μετεωρολογικούς χάρτες, παρέχοντας μετρήσεις για τους ανέμους, τις θερμοκρασίες και την χημική σύνθεση της ατμόσφαιρας. Ακόμη βρήκε μια εντυπωσιακή ατμοσφαιρική δίνη που κυριαρχεί στο νότιο πόλο. Ανίχνευσε μόρια νερού να διαφεύγουν στο διάστημα, βρήκε στοιχεία που αποδεικνύουν την ύπαρξη αστραπών στην ατμόσφαιρα και παρείχε υπέρυθρες αναλαμπές της θερμής επιφάνειας.

  • Akatsuki στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 21 Μαΐου 2010 έως σήμερα.
    Φορείς: Ιαπωνία.
    Τύπος: Σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη.
    Στόχος: Σχεδιάστηκε ώστε να κινηθεί σε τροχιά και να ακολουθήσει δυτική περιστροφή της ατμόσφαιρας με σκοπό να χαρτογραφίσει την κυκλοφορία και την κατακόρυφη δομή των πυκνών νεφών.
    Αποτέλεσμα: Δεν κατάφερε να φτάσει στην τροχιά του πλανήτη τον Δεκέμβριο του 2010, όπως είχε προγραμματιστεί. Οι Σχεδιαστές της αποστολής αξιολογούν το σκάφος και υπολογίζουν σε μία νέα προσπάθεια όταν αυτό γυρίσει στην Αφροδίτη σε έξι χρόνια.

  • VeSpR στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 26 Νοεμβρίου 2013 έως σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Να διερευνήσει την διαφυγή του νερού από την ατμόσφαιρα της Αφροδίτης. Ο ηχητικός πύραυλος (sounding rocket) θα μεταφέρει ένα τηλεσκόπιο πάνω από την ατμόσφαιρα της Γης από όπου μπορεί να παρατηρηθεί το υπεριώδες φως από την Αφροδίτη.
    Αποτέλεσμα: Απογειώθηκε επιτυχώς, με όλα τα συστήματα να δουλεύουν καλά. Περισσότερες πληροφορίες αναμένονται.

  • Mariner 10 στον πλανήτη Αφροδίτη

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου

    Mariner 10


    Διάρκεια: Από 3 Νοεμβρίου 1973 έως 21 Σεπτεμβρίου 1974 (έφτασε στην Αφροδίτη 5 Φεβρουαρίου 1974).
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Να μελετήσει τον Ερμή αλλά μελέτησε και την Αφροδίτη όταν χρησιμοποίησε την βαρύτητά της για να φτάσει στον Ερμή.
    Αποτέλεσμα: Τράβηξε φωτογραφίες του πλανήτη όπως επίσης και υπεριώδεις φωτογραφίες που αποκάλυψαν μεγάλες μάζες νεφών, παρέχοντας στοιχεία για την ατμοσφαιρική κυκλοφορία η οποία περιελάμβανε ταχύτητες 300 χλμ/ ώρα.

  • Bumper Project στον πλανήτη Γη

    των μαθητών Ιωάννου Παύλου, Καρασταμάτη Δημητρίου και Τζώρτζη Ευαγγέλου


    Διάρκεια: 24 Ιουλίου 1950 (πρώτη εκτόξευση).
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Ρουκέτα.
    Στόχος: Να ελέγξουν τα συστήματα ρουκετών σε μεγάλο υψόμετρο και να μελετήσουν τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας της Γης.
    Αποτέλεσμα: Έφτασαν σε υψόμετρο 399 χιλιομέτρων και έστειλαν δεδομένα σχετικά με τη θερμοκρασία του αέρα και τις κοσμικές ακτίνες.

  • Sputnik στον πλανήτη Γη

    των μαθητών Ιωάννου Παύλου, Καρασταμάτη Δημητρίου και Τζώρτζη Ευαγγέλου


    Διάρκεια: Από 4 Οκτωβρίου 1957 έως 4 Ιανουαρίου 1958.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Το σε σχήματος μπάλα του μπάσκετ σκάφος είχε σα στόχο να κινηθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη για 23 μέρες στέλνοντας ένα "μπιπ" ως μήνυμα.
    Αποτέλεσμα: Αποτέλεσε ένα μοναδικό τεχνικό επίτευγμα και ήταν τέτοιος ο αντίκτυπος που ύστερα από ένα μήνα εκτοξεύτηκε το Sputnik II που κουβαλούσε για πρώτη φορά ζωντανό οργανισμό, τη σκυλίτσα Λάϊκα.

  • Explorer 1 στον πλανήτη Γη

    των μαθητών Ιωάννου Παύλου, Καρασταμάτη Δημητρίου και Τζώρτζη Ευαγγέλου


    Διάρκεια: Από 1 Φεβρουαρίου 1958 έως 31 Μαρτίου 1970.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Να κινηθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη κάθε 115 λεπτά και σε απόσταση 358 χιλιομέτρων από την επιφάνειά της. Το σκάφος διέθετε όργανα για τη μέτρηση των κοσμικών ακτινών και των μικρομετεωριτών.
    Αποτέλεσμα: Ανακάλυψε μια ζώνη ακτινοβολίας γύρω από τη Γη, η οποία ονομάστηκε Van Allen. Ο James Van Allen ήταν ο επιστήμονας που κατασκεύασε τον ανιχνευτή κοσμικών ακτινών.

  • Galileo στον πλανήτη Γη

    των μαθητών Ιωάννου Παύλου, Καρασταμάτη Δημητρίου και Τζώρτζη Ευαγγέλου


    Διάρκεια: Από 18 Οκτωβρίου 1989 έως 21 Σεπτεμβρίου 2003.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Να χρησιμοποιηθεί η γήινη βαρύτητα έτσι ώστε να αναπτύξει αρκετή ταχύτητα για να φτάσει στον τελικό προορισμό που ήταν ο πλανήτης Δίας.
    Αποτέλεσμα: Τα όργανα του σκάφους ανίχνευσαν ίχνη ζωής στην ατμόσφαιρα της Γης που θα μπορέσουν να αποτελέσουν στοιχεία για ύπαρξη/ υποστήριξη ζωής σε άλλους πλανήτες. Οι κάμερες του Galileo αποθανάτισαν μοναδικά στιγμιότυπα της Ανταρκτικής όπως επίσης και της Γης με τη Σελήνη.

  • Deep Impact στον πλανήτη Γη

    των μαθητών Ιωάννου Παύλου, Καρασταμάτη Δημητρίου και Τζώρτζη Ευαγγέλου


    Διάρκεια: Από 12 Ιανουαρίου 2005 έως 8 Αυγούστου 2013 (χάθηκε η επικοινωνία).
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Ο αρχικός στόχος ήταν η απελευθέρωση ενός ερευνητικού σκάφους στη διαδρομή του κομήτη Tempel 1. Έπειτα από την επιτυχία του εγχειρήματος, το Deep Impact στάλθηκε σε διευρυμένη αποστολή έτσι ώστε να μελετήσει με τα τηλεσκόπιά του άλλους στόχους.
    Αποτέλεσμα: Η δημιουργία ενός video της Γης από τόσο μακρυά βοηθά στην έρευνα άλλων πλανητών στο σύμπαν που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την ανθρώπινη ζωή μέσα από κάποιες παραμέτρους. Για παράδειγμα, ο ήλιος αντανακλά το φως από τους ωκεανούς στη Γη πράγμα που θα οδηγούσε τους επιστήμονες να εντοπίσουν νερό σε υγρή μορφή σε άλλους εξωπλανήτες.

  • Earth Science Mission στον πλανήτη Γη

    των μαθητών Ιωάννου Παύλου, Καρασταμάτη Δημητρίου και Τζώρτζη Ευαγγέλου


    Διάρκεια: Από 4 Οκτωβρίου 1957 έως σήμερα.
    Φορείς: Διεθνείς.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η μελέτη της Γης και η παροχή βοήθειας ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα πως ο πλανήτης μας αλλάζει.
    Αποτέλεσμα: Από την ημέρα εκτόξευσης του Sputnik πολλά έθνη έχουν στείλει τους δικούς τους δορυφόρους για να μελετήσουν το "σπίτι" μας. Η πενηντακονταετής παρατήρηση της Γης από το διάστημα έχει αλλάξει σταδιακά την άποψή μας για τον πλανήτη μας. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι τα χαρακτηριστικά της Γήινης ατμόσφαιρας είναι τόσο σημαντικά για τη διατήρηση της ζωής.

  • Deep Space Network στον πλανήτη Γη

    των μαθητών Ιωάννου Παύλου, Καρασταμάτη Δημητρίου και Τζώρτζη Ευαγγέλου


    Διάρκεια: Από Ιανουάριο 1968 έως σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Δεν είναι διαθέσιμος.
    Στόχος: Η δημιουργία διεθνούς δικτύου κεραίων που θα υποστηρίζει τις διαπλανητικές αποστολές, τα ραντάρ των παρατηρητηρίων αστρονομίας για την εξερεύνηση του ηλιακού συστήματος και του σύμπαντος όπως επίσης και κάποιων επιλεγμένων αποστολών που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη.
    Αποτέλεσμα: Το DSN έχει υποστηρίξει χιλιάδες αποστολές στο διάστημα και αποτελεί το μεγαλύτερο και το πιο ευαίσθητο επιστημονικό σύστημα τηλεπικοινωνίας στον κόσμο. Καμιά από αυτές τις αποστολές δεν θα ήταν υλοποιήσιμη αν δεν υπήρχε το DSN.

  • Human Spaceflight στον πλανήτη Γη

    των μαθητών Ιωάννου Παύλου, Καρασταμάτη Δημητρίου και Τζώρτζη Ευαγγέλου


    Διάρκεια: Από 12 Απριλίου 1961 έως σήμερα.
    Φορείς: Διεθνείς.
    Τύπος: Δεν είναι διαθέσιμος.
    Στόχος: Η απόδειξη ότι οι άνθρωποι μπορούν να αφήσουν την ασφαλή και προστατευτική ατμόσφαιρα της Γης και να επιβιώσουν στο διάστημα.
    Αποτέλεσμα: Από την πτήση σε τροχιά γύρω από τη Γη του Γιούρι Γκαγκάριν (12 Απριλίου 1961) μέχρι και το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις μέρες μας αποδεικνύεται ότι όλα αυτά τα προγράμματα συνέβαλαν και συμβάλλουν στη δημιουργία ασφαλούς ερευνητικού περιβάλλοντος (για τους ανθρώπους) σε τροχιά γύρω από τη Γη.

  • 1M/1 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 10 Οκτωβρίου 1960.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Αυτό το μικρό ερευνητικό σκάφος είχε στόχο να περάσει τον πλανήτη Άρη και να μελετήσει τα επίπεδα ακτινοβολίας και το υπέρυθρο φάσμα. Τα όργανα φωτογράφισης του πλανήτη για τον εντοπισμό οργανικής ζωής αφαιρέθηκαν λίγο πριν την εκτόξευση εξαιτίας των περιορισμών βάρους.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Οι δονήσεις την ώρα της εκτόξευσης προκάλεσαν δυσλειτουργία στο σύστημα πλοήγησης και το σκάφος ανατινάχθηκε στην γήινη ατμόσφαιρα.

  • 1M/2 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 14 Οκτωβρίου 1960.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Αυτό το μικρό ερευνητικό σκάφος είχε στόχο να περάσει τον πλανήτη Άρη και να μελετήσει τα επίπεδα ακτινοβολίας και το υπέρυθρο φάσμα.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Ανατινάχθηκε την ώρα της απογείωσης στην γήινη ατμόσφαιρα πάνω από την ανατολική Σιβηρία.

  • 2MV-3/1 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 4 Νοεμβρίου 1962.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Η πρόσκρουση στον πλανήτη Άρη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Μια δυσλειτουργία του χρονομετρητή έκλεισε νωρίτερα την κύρια μηχανή, αφήνοντας το σκάφος να περιστρέφεται σε τροχιά γύρω από τη Γη. Τελικά καταστράφηκε αφού μπήκε στην γήινη ατμόσφαιρα.

  • 2MV-4/1 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 24 Οκτωβρίου 1962.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Γνωστή και ως Sputnik 22 η αποστολή αυτή ήταν ένα μηχανικό τεστ πλοήγησης για να σταλεί ένα σκάφος στον Άρη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Το σκάφος ανατινάχτηκε στην τροχιά της Γης εξαιτίας μηχανικής βλάβης ενώ θραύσματα του σκάφους εισήλθαν στην γήινη ατμόσφαιρα πέντε μέρες μετά την εκτόξευση.

  • Mars 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου

    Mars 1


    Διάρκεια: Από 1 Νοεμβρίου 1962 έως 20 Ιουνίου 1963 (χάθηκε η επικοινωνία).
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Περισσότερο θα λειτουργούσε σαν μηχανικό πείραμα παρά σαν επιστημονικό. Έφερε κάμερα και μαγνητόμετρο.
    Αποτέλεσμα: Ένα λάθος στη λειτουργία του σκάφους δυστυχώς απέτρεψε την ομαλή διαχείρισή του από τους υπευθύνους και τελικά χάθηκε κάθε επικοινωνία μαζί του. Ωστόσο οι επιστήμονες έλαβαν κάποια χρήσιμα στοιχεία σχετικά με τις κοσμικές ακτίνες, τα μαγνητικά πεδία και τα ιονισμένα αέρια.

    Mars 2


    Διάρκεια: Από 19 Μαΐου 1971 έως 27 Νοεμβρίου 1971.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά και προσεδάφιση.
    Στόχος: Δύο στόχοι α. Να τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Άρη το σκάφος και β. να προσεδαφιστεί και να τεθεί σε λειτουργία το ερευνητικό σκάφος.
    Αποτέλεσμα: Το σκάφος που τέθηκε σε τροχιά έστειλε σημαντικά στοιχεία πίσω στη Γη. Το ερευνητικό σκάφος που προοριζόταν να προσεδαφιστεί στον Άρη δυστυχώς λόγω της κλίσης που πήρε και χωρίς τη λειτουργία των αλεξιπτώτων, συνετρίβη στην επιφάνεια του πλανήτη.

    Mars 3


    Διάρκεια: Από 28 Μαΐου 1971 έως 2 Δεκεμβρίου 1971.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά και προσεδάφισης.
    Στόχος: Δύο στόχοι α. Να τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Άρη το σκάφος και β. να προσεδαφιστεί και να τεθεί σε λειτουργία το ερευνητικό σκάφος.
    Αποτέλεσμα: Το σκάφος που προσεδαφίστηκε ήταν το πρώτο που είχε ομαλή εξέλιξη. Άρχισε τη μετάδοση τηλεοπτικής εικόνας από την επιφάνεια του Άρη αμέσως μετά την προσεδάφισή του αλλά σταμάτησε μετά από 20 δευτερόλεπτα. Το σκάφος που ήταν σε τροχιά ολοκλήρωσε την περιστροφή σε 13 μέρες.

    Mars 4


    Διάρκεια: Από 21 Ιουλίου 1973 έως 10 Φεβρουαρίου 1974.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η λήψη φωτογραφιών της ατμόσφαιρας και της επιφάνειας του Άρη.
    Αποτέλεσμα: Προβληματικά τρανσίστορς απενεργοποίησαν την ικανότητα επιβράδυνσης του σκάφους ώστε να μπει σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη και έτσι απλά πέρασε δίπλα από τον Άρη. Μετέδωσε κάποιες φωτογραφίες αλλά και δεδομένα που αφορούσαν την ιονόσφαιρα του πλανήτη.

    Mars 5


    Διάρκεια: Από 25 Ιουλίου 1973 έως 12 Φεβρουαρίου 1974.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η πραγματοποίηση πειραμάτων στην ατμόσφαιρα και την επιφάνεια του πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Κατά τη διάρκεια των 16 ημερών που έκανε την τροχιακή παρατήρηση, το σκάφος μετέδωσε ατμοσφαιρικά δεδομένα και 43 χρήσιμες φωτογραφίες αλλά και 5 πανοραμικές της επιφάνειας του Άρη.

    Mars 6


    Διάρκεια: Από 5 Αυγούστου 1973 έως 12 Μαρτίου 1974.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Η προσεδάφιση σκάφους.
    Αποτέλεσμα: Κατά τη διάρκεια προσεδάφισης μεταδόθηκαν 224 δευτερόλεπτα δεδομένων, τα πρώτα που στάλθηκαν ποτέ από την Αριανή ατμόσφαιρα. Ήταν όμως αδύνατο να διαβαστούν εξαιτίας ενός προβληματικού κυκλώματος. Η επαφή χάθηκε πριν την προσεδάφιση.

    Mars 7


    Διάρκεια: Από 9 Αυγούστου 1973 έως 9 Μαρτίου 1974.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Η προσεδάφιση σκάφους.
    Αποτέλεσμα: Συγκεντρώθηκαν και μεταδόθηκαν δεδομένα. Ωστόσο το σκάφος που προοριζόταν για προσεδάφιση δεν κατάφερε να ενεργοποιήσει τους πυραύλους του και προσπέρασε τον Άρη σε απόσταση 1300 χλμ.

  • Mariner 3, 4, 6, 7, 8, 9 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου

    Mariner 3


    Διάρκεια: Από 5 Νοεμβρίου 1964 έως 6 Νοεμβρίου 1964.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Η λήψη φωτογραφιών από τον Άρη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Το σκάφος έχασε όλη του την ενέργεια οκτώ ώρες μετά την απογείωσή του.

    Mariner 4


    Διάρκεια: Από 28 Νοεμβρίου 1964 έως 15 Ιουλίου 1965.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Η λήψη φωτογραφιών του Άρη και η μελέτη της ατμόσφαιρας.
    Αποτέλεσμα: Μεταδόθηκαν στη Γη 21 ασπρόμαυρες φωτογραφίες της επιφάνειας του πλανήτη. Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι για την προσεδάφιση σκάφους θα χρειαστούν εκτός από τα αλεξίπτωτα και προωθητήρες εξαιτίας της λεπτής ατμόσφαιρας του Άρη.

    Mariner 6


    Διάρκεια: Από 25 Φεβρουαρίου 1969 έως 31 Ιουλίου 1969.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Η μελέτη της επιφάνειας και της ατμόσφαιρας του Άρη.
    Αποτέλεσμα: Το σκάφος μετέδωσε μεγάλο όγκο φωτογραφιών με μεγάλες χαοτικές περιοχές βαριά καταπονημένες από μετεωρίτες. Η θερμοκρασία το βράδυ μετρήθηκε στους -73 βαθμούς κελσίου στον ισημερινό και στους -125 βαθμούς κελσίου στον νότιο πόλο.

    Mariner 7


    Διάρκεια: Από 27 Μαρτίου 1969 έως 5 Αυγούστου 1969.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Η μελέτη της επιφάνειας και της ατμόσφαιρας του Άρη.
    Αποτέλεσμα: Μεταδόθηκε μεγάλος όγκος φωτογραφιών των περιοχών που είχε φωτογραφήσει και το Mariner 6.

    Mariner 8


    Διάρκεια: 9 Μαΐου 1971.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η τροχιακή παρατήρηση του Άρη για 90 μέρες.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Ένα λάθος κατά την εκτόξευση το επανέφερε στην γήινη ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα να καταποντιστεί στον Ατλαντικό Ωκεανό, 560 χλμ βόρεια του Πουέρτο Ρίκο.

    Mariner 9


    Διάρκεια: Από 30 Μαΐου 1971 έως 14 Νοεμβρίου 1971.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Μετά την αποτυχία του Mariner 8, το Mariner 9 ανέλαβε σαν αποστολή τη χαρογράφηση του 70% της επιφάνειας του Άρη όπως επίσης και τη μελέτη των αλλαγών στην ατμόσφαιρα και την επιφάνεια.
    Αποτέλεσμα: 7000 φωτογραφίες και λεπτομερή καταγραφή του όρους Όλυμπος. Χαρτογραφήθηκε το 85% της επιφάνειας του πλανήτη σε ανάλυση του 1 και των 2 χλμ.

  • Zond 2 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 30 Νοεμβρίου 1964.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Το πέρασμα δίπλα από τον πλανήτη Άρη και η φωτογράφισή του.
    Αποτέλεσμα: Εξαιτίας ενός προβληματικού ηλιακού πάνελ το σκάφος έμεινα από ενέργεια και οι επικοινωνία με το σκάφος χάθηκε πριν ακόμη φτάσει στον Άρη. Ωστόσο, οι ελεγκτές της αποστολής ήταν σε θέση να θέσουν σε λειτουργία δύο φορές τις μηχανές ηλεκτρικών ιόντων.

  • M-69/521 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 27 Μαρτίου 1969.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Να μπει σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη Άρη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Το σκάφος δεν κατάφερε να μπει στην γήινη τροχιά.

  • M-69/522 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 2 Απριλίου 1969.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Να μπει σε τροχιά γύρω από τον Άρη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Μια από τις μηχανές ανατινάχτηκε με αποτέλεσμα το φλεγόμενο σκάφος να πέσει 3 χλμ μακρυά από το σημείο εκτόξευσης.

  • Kosmos 419 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 10 Μαΐου 1971.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Να τεθεί σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη Άρη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Ένα ανθρώπινο λάθος στον προγραμματισμό της ακολουθίας εκτόξευσης κράτησε το σκάφος στην γήινη τροχιά. Εισήλθε στην ατμόσφαιρα της Γης δύο μέρες μετά την εκτόξευση.

  • Viking 1, 2 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου

    Viking 1


    Διάρκεια: Από 20 Αυγούστου 1975 έως 20 Ιουλίου 1976.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Τόσο το Viking 1 όσο και το Viking 2 διέθεταν ένα σκάφος που θα θέτονταν σε τροχιά όσο και ένα σκάφος προσεδάφισης. Είχαν σχεδιαστεί να τραβήξουν υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες από την επιφάνεια του Άρη, να χαρακτηρίσουν τη δομή και τη σύσταση της ατμόσφαιρας και της επιφάνειας αλλά και να αναζητήσουν ενδείξεις ζωής.
    Αποτέλεσμα: Με την προσεδάφισή του στο Chryse Planitia έστειλε φωτογραφίες μιας κρύας επιφάνειας που καλυπτόταν από κόκκινη ηφαιστειακή άμμο σε μια ξηρή ατμόσφαιρα που αποτελούνταν από διοξείδιο του άνθρακα. Τέλος, απέδειξε ότι ο Άρης είχε κοίτες ποταμών και καθόλου σεισμική ακολουθία.

    Viking 2


    Διάρκεια: Από 9 Σεπτεμβρίου 1975 έως 3 Σεπτεμβρίου 1976.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Τόσο το Viking 1 όσο και το Viking 2 διέθεταν ένα σκάφος που θα θέτονταν σε τροχιά όσο και ένα σκάφος προσεδάφισης. Είχαν σχεδιαστεί να τραβήξουν υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες από την επιφάνεια του Άρη, να χαρακτηρίσουν τη δομή και τη σύσταση της ατμόσφαιρας και της επιφάνειας αλλά και να αναζητήσουν ενδείξεις ζωής..
    Αποτέλεσμα: Το Viking 2 προσεδαφίστηκε στην περιοχή Utopia Planitia και λειτούργησε μέχρι τον Απρίλιο 1980. Έστειλε φωτογραφίες μιας κρύας επιφάνειας που καλυπτόταν από κόκκινη ηφαιστειακή άμμο σε μια ξηρή ατμόσφαιρα που αποτελούνταν από διοξείδιο του άνθρακα. Τέλος, απέδειξε ότι ο Άρης είχε κοίτες ποταμών και καθόλου σεισμική ακολουθία.

  • Fobos 1, 2 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου

    Fobos 1


    Διάρκεια: Από 7 Ιουλίου 1988 έως 3 Νοεμβρίου 1988 (χάθηκε η επικοινωνία).
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Τόσο το Fobos 1 όσο και το Fobos 2 αποτέλεσαν μέρος ενός φιλόδοξου Ρωσικού προγράμματος με στόχο την εξερεύνηση του Άρη και του δορυφόρο του Φόβο. Καθένα αποτελούνταν από ένα σκάφος που θα κινούνταν σε τροχιά και σε ένα άλλο που θα προσεδαφιζόταν στην επιφάνεια του πλανήτη ώστε να μελετήσει τις γεωλογικές και τις κλιματικές συνθήκε του Φόβου.
    Αποτέλεσμα: Η επικοινωνία χάθηκε πριν φτάσει στον Άρη. Κανένα από τα όργανα ή τα άλλα μέρη του σκάφους δε λειτούργησαν.

    Fobos 2


    Διάρκεια: Από 12 Ιουλίου 1988 έως 15 Απριλίου 1989.
    Φορείς: Σοβιετική Ένωση.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Τόσο το Fobos 1 όσο και το Fobos 2 αποτέλεσαν μέρος ενός φιλόδοξου Ρωσικού προγράμματος με στόχο την εξερεύνηση του Άρη και του δορυφόρο του Φόβο. Καθένα αποτελούνταν από ένα σκάφος που θα κινούνταν σε τροχιά και σε ένα άλλο που θα προσεδαφιζόταν στην επιφάνεια του πλανήτη ώστε να μελετήσει τις γεωλογικές και τις κλιματικές συνθήκε του Φόβου..
    Αποτέλεσμα: Το Fobos 2 έστειλε υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες από το δορυφόρ Φόβο. Ωστόσο, πριν την απελευθέρωση του σκάφους προσεδάφισης η επικοινωνία με το Fobos 2 χάθηκε και κυρήχθηκε επισήμως ως εξαφανισμένο στις 15 Απριλίου 1989.

  • Mars Observer στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Από 25 Σεπτεμβρίου 1992 έως 27 Αυγούστου 1993.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η μελέτη της γεωλογίας, της γεωφυσικής και του κλίματος του Άρη.
    Αποτέλεσμα: Την ώρα που το σκάφος έμπαινε στην τροχιά του πλανήτη, οι αναμεταδότες του τέθηκαν εκτός λειτουργίας. Ωστόσο, πριν τη διακοπή της επικοινωνίας, είχαν συγκεντρωθεί τα δεδομένα δύο μηνών που αφορούσαν τη φασματομέτρηση ακτίνων γ.

  • Mars Global Surveyor στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Από 7 Νοεμβρίου 1996 έως 2 Νοεμβρίου 2006 (τελευταία επικοινωνία).
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η μελέτη της επιφάνειας και της γεωλογίας του πλανήτη, ο προσδιορισμός της σύνθεσης και των φυσικών δομών των ορυκτών, των πετρωμάτων και του πάγου. Τέλος, η χαρτογράφηση και η καταγραφή του καιρού.
    Αποτέλεσμα: Το Mars Global Surveyor λειτούργησε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη αποστολή μέχρι τότε. Μέσα στις ανακαλύψεις ήταν η ύπαρξη ροής νερού στον κόκκινο πλανήτη.

  • Mars 8/ Mars 96 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 16 Νοεμβρίου 1996.
    Φορείς: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Τσεχία, Φινλανδία, Γαλλία, Ουγγαρία, Γερμανία, Μεγάλη Βρεταννία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία, Νορβηγία, Πολωνία, Ρουμανία, Ρωσία, Σλοβακία, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία, Ουκρανία, ΗΠΑ και ESA.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η μελέτη της ατμόσφαιρας του Άρη και της επιφάνειάς του με τα 38 επιστημονικά όργανα που κουβαλούσε.
    Αποτέλεσμα: Ένα πρόβλημα όταν βρισκόταν στην γήινη τροχιά το επανέφερε στη γήινη ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα να συντριβεί σε μια έκταση που κάλυπτε τον Ειρηνικό Ωκεανό, τη Χιλή και τη Βολιβία.

  • Mars Pathfinder/Sojourner στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Από 4 Δεκεμβρίου 1996 έως 27 Σεπτεμβρίου 1997.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Σχεδιάστηκε αρχικά για να επιδείξει έναν χαμηλού κόστος τρόπο προσεδάφισης ενός οχήματος και επιστημονικών οργάνων στον κόκκινο πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Το Mars Pathifinder χρησιμοποίησε μια σειρά από καινοτόμες, οικονομικές και αποτελεσματικές προσεγγίσεις στο σχεδιασμό μιας αποστολής. Το όχημα Sojourner ήταν το πρώτο από τα οχήματα που χρησιμοποιήθηκαν στον Άρη. Σημειώνεται εδώ ότι λειτούργησε 84 μέρες, 12 φορές περισσότερο από ότι είχε σχεδιαστεί.

  • Nozomi στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 3 Ιουλίου 1998.
    Φορείς: Ιαπωνία.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η μελέτη της άνω ατμόσφαιρας του Άρη και την αλληλεπίδρασή της με τον ηλιακό άνεμο όπως επίσης και το μαγνητικό πεδίο. Κουβαλούσε επίσης κάμερες για τη φωτογράφιση της επιφάνειας του πλανήτη αλλά και των δύο δορυφόρων του.
    Αποτέλεσμα: Κατά τη πενταετή διάρκεια ζωής του Nozomi έστειλε στη Γη κάποια δεδομένα αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώση την αποστολή του καθώς δε μπήκε σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη.

  • Mars Climate Orbiter στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 11 Δεκεμβρίου 1998.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η μελέτη του Άρη με κάμερες και ατμοσφαιρικά όργανα.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Η επικοινωνία χάθηκε την ώρα που έμπαινε σε τροχιά στον πλανήτη. Η έρευνα απέδειξε ότι το σκάφος καταστράφηκε στην Αριανή ατμόσφαιρα εξαιτίας λάθους υπολογισμού από το Αγγλικό σύστημα στο μετρικό.

  • Mars Polar Lander στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 3 Δεκεμβρίου 1999.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Ήταν το πρώτο ερευνητικό σκάφος που θα προσεδαφιζόταν στους πόλους του Άρη. Ήταν εξοπλισμένο με κάμερες και ρομποτικούς βραχίονες για τη μέτρηση της σύστασης του Αριανού εδάφους. Επίσης έφερε και μικροσκάφος που θα έπαιρνε δείγμα του εδάφους του κόκκινου πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Το σκάφος συνετρίβη με μεγάλη ταχύτητα στην επιφάνεια του πλανήτη.

  • Deep Space 2 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 3 Δεκεμβρίου 1999.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Προοριζόταν για τη δοκιμή νέων τεχνολογιών και για την αναζήτηση πάγου στο νότιο πόλο του Άρη. Βρισκόταν πάνω στο Mars Polar Lander.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Το Mars Polar Lander συνετρίβη με μεγάλη ταχύτητα στην επιφάνεια του πλανήτη.

  • Beagle 2 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 2 Ιουνίου 2003 έως 24 Δεκεμβρίου 2003 (χάθηκε στον Άρη).
    Φορείς: Ηνωμένο Βασίλειο.
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Η ανίχνευση ζωής στον Άρη, η αναζήτηση νερού και η μελέτη της γεωλογίας και ατμόσφαιρας του πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Το Beagle2 θα προσεδαφιζόταν στην περιοχή Isidis Planitia του Άρη. Ωστόσο, οι υπεύθυνοι της αποστολής όσο και να προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με το σκάφος δεν υπήρξε ανταπόκριση.

  • Phoenix στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 4 Αυγούστου 2007 έως 10 Νοεμβρίου 2008.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Η αναζήτηση παλαιάς ή παρούσας μικροβιακής ζωής και η μελέτη της γεωλογίας και του κλίματος στον παγωμένο Βόρειο Πόλο του Άρη.
    Αποτέλεσμα: Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη πάγου στο Αριανό υπέδαφος και τραβήχταν 25000 φωτογραφίες.

  • Phobos - Grunt στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 8 Νοεμβρίου 2011.
    Φορείς: Ρωσία.
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Να προσεδαφιστεί στην επιφάνεια του δορυφόρου Φόβος, να συλλέξει δείγμα από το έδαφος. Επίσης, έφερε επιστημονικά όργανα για τη μελέτη του περιβάλλοντος του δορυφόρου. Θα ταξίδευε μαζί με το Yinghuo-1, την πρώτη Κινεζική αποστολή.
    Αποτέλεσμα: Τα σκάφη δεν κατάφεραν να ενεργοποιήσουν την προγραμματισμένη ανάφλεξη και παρέμειναν στην τροχιά της Γης.

  • Yinghuo-1 στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 8 Νοεμβρίου 2011.
    Φορείς: Κίνα.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η μελέτη του Άρη σε τροχιά σε συνδυασμό με το Ρωσικό Phobos-Grunt.
    Αποτέλεσμα: Τα σκάφη δεν κατάφεραν να ενεργοποιήσουν την προγραμματισμένη ανάφλεξη και παρέμειναν στην τροχιά της Γης.

  • 2001 Mars Odyssey στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Από 7 Απριλίου 2001 έως 24 Οκτωβρίου 2001.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η συνολική μελέτη του Άρη έτσι ώστε να υπάρξει συνολική εκτίμηση και κατανόηση του κλίματος και της γεωλογικής ιστορίας του πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Οι χάρτες που παρήχθησαν βοήθησαν στην επιλογή σημείων προσεδάφισης των αποστολών που ακολούθησαν. Έστειλε εκπληκτικές φωτογραφίες του πλανήτη και σημαντικά στοιχεία για τον ορυκτό πλούτο, το κλίμα και τη γεωλογία του.

  • Mars Express στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Από 2 Ιουνίου 2003 έως 31 Δεκεμβρίου 2014.
    Φορείς: ESA (Ε.Ε.).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η μελέτη της γεωλογίας, της ατμόσφαιρας, του περιβάλλοντος της επιφάνειας, ιστορία του νερού και η πιθανότητα ύπαρξης ζωής στον Άρη. Επίσης, μετέφερε το Beagle2 που προοριζόταν να προσεδαφιστεί στον πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Προσέφερε σημαντικά στοιχεία για το υπέδαφος του πλανήτη με το πρώτο ραντάρ που στάλθηκε ποτέ στον Άρη. Βρήκε επίσης αποθέματα πάγου στο υπέδαφος του πλανήτη. Μελέτησε από κοντινή απόσταση το Φόβο, το μεγαλύτερο δορυφόρο του Άρη.

  • Mars Exploration Rovers στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Από 10 Ιουνίου 2003 έως σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Το Spirit και το Opportunity σχεδιάστηκαν για να μελετήσουν την ιστορία του κλίματος και του νερού σε σημεία του Άρη που παλιότερα θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ζωή.
    Αποτέλεσμα: Και τα δύο οχήματα μας έστειλαν επιστημονικά δεδομένα που άλλαξαν άρδην την άποψή μας για τον πλανήτη Άρη. Σημειώνεται ότι η επικοινωνία με το Spirit έχει χαθεί από τις 25 Μαΐου 2011 όπου βρισκόταν στην περιοχή Τροία του κρατήρα Gusev.

  • Mars Recon Orbiter στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Από 12 Αυγούστου 2005 έως σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η μελέτη των αλλαγών όσον αφορά το νερό και τη σκόνη στην ατμόσφαιρα του Άρη. Η αναζήτηση αποδείξεων για ύπαρξη αρχαίων θαλασσών και ζεστών πηγών.
    Αποτέλεσμα: Μεταξύ των ανακαλύψεων είναι ότι νερό τόσο στην επιφάνεια όσο και κοντά σε αυτή, υπήρχε για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια.

  • MSL/ Curiosity στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Από 26 Νοεμβρίου 2011 έως σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Προσεδάφιση.
    Στόχος: Έρευνα για τις συνθήκες που θα επέτρεπαν την ύπαρξη μικροβιακής ζωής. Η εγκατάσταση ενός μεγάλου φορητού εργαστηρίου στον Άρη.
    Αποτέλεσμα: Στο ταξίδι του στον πλανήτη Άρη βρήκε υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας που θα μπορούσαν να αποβούν μοιραία για τους αστροναύτες στο εγγύς μέλλον.

  • MOM στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 5 Νοεμβρίου 2013 έως απροσδιόριστο.
    Φορείς: Ινδία.
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η δοκιμή βασικών τεχνολογιών στην διαστημική εξερεύνηση και η χρήση των πέντε επιστημονικών οργάνων του σκάφους για τη μελέτη της Αριανής επιφάνειας και ατμόσφαιρας σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Το σκάφος θα φτάσει στον Άρη στις 24 Σεπτεμβρίου 2014.

  • MAVEN στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 18 Νοεμβρίου 2013 έως απροσδιόριστο.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Η μέτρηση της Αριανής ατμόσφαιρας για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τις δραματικές αλλαγές στον κόκκινο πλανήτη στη διάρκεια της ιστορίας.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2014 θα εισέλθει σε τροχιά γύρω από τον Άρη.

  • ExoMars Orbiter/ EDM στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Oκτώβριος 2016.
    Φορείς: ESA (Ε.Ε.) και Ρωσία.
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Έρευνα για μεθάνιο και άλλα ίχνη ατμοσφαιρικών αερίων που μπορούν να αποτελέσουν στοιχεία για ενεργή βιολογική και γεωλογική διαδικασία.
    Αποτέλεσμα: Σε εξέλιξη η αποστολή.

  • Insight στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Από 10 Μαρτίου 2016 έως Οκτώβριο 2018.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ) και Γαλλία.
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Η κατανόηση της εξελικτικής μορφοποίησης των "γήινων" πλανητών, συμπεριλαμβανομένου και της Γης, με την έρευνα της τεκτονικής δραστηριότητας και των προσκρούσεων μετεωριτών.
    Αποτέλεσμα: Σε εξέλιξη η αποστολή.

  • ExoMars Rover στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: 2018 η εκτόξευση.
    Φορείς: ESA (Ε.Ε.).
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Το όχημα αυτό είναι η πρώτη προσπάθεια της Ε.Ε να χρησιμοποιήσει ένα αυτοκινούμενο όχημα για την αναζήτηση ζωής στον κόκκινο πλανήτη. Θα συγκεντρώσει δείγματα εδάφους με το τρυπάνι που φέρει και θα πραγματοποιήσει αναλύσεις με τελευταίας τεχνολογίας όργανα.
    Αποτέλεσμα: Βρίσκεται σε στάδιο σχεδιασμού.

  • Mars 2020 Rover στον πλανήτη Άρη

    των μαθητριών Μόσχου Δήμητρας, Κάππη Ελένης και του μαθητή Παπαδιά Κων/νου


    Διάρκεια: Από το 2020.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Προσεδάφισης.
    Στόχος: Η αποστολή θα παρέχει τη δυνατότητα να επιδείξει τεχνολογίες που θα εφαρμοστούν σε μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη.
    Αποτέλεσμα: Βρίσκεται στο στάδιο σχεδιασμού.

  • Pioneer 10 στον πλανήτη Δία

    των μαθητών Αγγελάκη Γεωργίου, Βασιλείου Παύλου και Πάνου Χρήστου


    Διάρκεια: Aπό 2 Μαρτίου 1972 έως 13 Ιουνίου 1983.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Σχεδιάστηκε ώστε να μελετήσει το Δία και να αντέξει την υψηλή ακτινοβολία που περιβάλλει τον γίγαντα πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Μετέδωσε εκατοντάδες φωτογραφίες του πλανήτη και των δορυφόρων του καθώς και μετρήσεις σχετικές με την ατμόσφαιρα του Δία.

  • Pioneer 11 στον πλανήτη Δία

    των μαθητών Αγγελάκη Γεωργίου, Βασιλείου Παύλου και Πάνου Χρήστου

    Διάρκεια: Aπό 5 Απριλίου 1973 έως 24 Νοεμβρίου 1995 (τελευταία επικοινωνία).
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Στην πορεία του για τον πλανήτη Κρόνο, πέρασε από τον Δία.
    Αποτέλεσμα: Πέταξε τρεις φορές πιο κοντά στον πλανήτη απ' ότι το Pioneer 10 και εκτέθηκε σε λιγότερη ακτινοβολία εξαιτίας της υψηλής ταχύτητας που είχε. Το σκάφος παρείχε τις πρώτες πληροφορίες σχετικά με τους πόλους του πλανήτη. Τέλος, βρέθηκαν μεγάλες μεταβολές της μαγνητόσφαιρας.

  • Voyager 1 - 2 στον πλανήτη Δία

    των μαθητών Αγγελάκη Γεωργίου, Βασιλείου Παύλου και Πάνου Χρήστου

    Voyager 1


    Διάρκεια: Aπό 5 Σεπτεμβρίου 1977 έως (έφτασε στον Δία 5 Μαρτίου 1979) σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Η μελέτη του εξώτερου ηλιακού συστήματος.
    Αποτέλεσμα: Μεταξύ των ανακαλύψεων του Voyager 1 είναι τα πολύ ενεργά ηφαίστεια της Ιώς, φωτογραφίες των δορυφόρων Αμάλθεια, Ιώ, Ευρώπη, Γανυμήδης και Καλυστώ. Το σκάφος βρήκε ένα πολύ λεπτό δακτύλιο γύρω από τον πλανήτη και δύο νέους δορυφόρους τη Θήβη και της Μήτις.

    Voyager 2


    Διάρκεια: Aπό 20 Αυγούστου 1977 έως (9 Ιουλίου 1979 έφτασε στο Δία) σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Η μελέτη του εξώτερου ηλιακού συστήματος.
    Αποτέλεσμα: Μετέδωσε εκπληκτικές φωτογραφίες του περιβάλλοντος του Δία. Ανακάλυψε έναν 14ο δορυφόρο και ένα τρίτο στοιχείο στους δακτυλίους του πλανήτη.

  • Galileo στον πλανήτη Δία

    των μαθητών Αγγελάκη Γεωργίου, Βασιλείου Παύλου και Πάνου Χρήστου


    Διάρκεια: Aπό 18 Οκτωβρίου 1989 έως 21 Σεπτεμβρίου 2003.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Σε τροχιά.
    Στόχος: Σχεδιάστηκε ώστε να μελετήσει το Δία και τα φεγγάρια του όπως επίσης και τη μαγνητόσφαιρα μπαίνοντας σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Μεταξύ των ανακαλύψεων ήταν η ισχυρή ζώνη ακτινοβολίας που υπάρχει πάνω από τα νέφη, την ύπαρξη ηλίου σε ποσότητα όμοια με αυτή του ηλίου αλλά και πιθανά ηφαίστεια στην Ιώ και ωκεανού κάτω από την παγωμένη επιφάνεια της Ευρώπης.

  • Ulysses στον πλανήτη Δία

    των μαθητών Αγγελάκη Γεωργίου, Βασιλείου Παύλου και Πάνου Χρήστου

    Διάρκεια: Aπό 6 Οκτωβρίου 1990 έως 30 Ιουνίου 2009.
    Φορείς: ESA (Ε.Ε.), NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Αρχικός στόχος μελέτης ήταν ο Ήλιος Ωστόσο, επειδή οι υπάρχοντες προωθητήρες δεν ήταν αρκετά ισχυροί, το σκάφος χρησιμοποίησε τη βαρύτητα του Δία.
    Αποτέλεσμα: Κατά τη διέλευση του σκάφους από το Δία, τα όργανά του μελέτησαν τον πλανήτη και την επίδραση που έχει στο ηλιακό μας σύστημα.

  • Cassini στον πλανήτη Δία

    των μαθητών Αγγελάκη Γεωργίου, Βασιλείου Παύλου και Πάνου Χρήστου


    Διάρκεια: Aπό 15 Οκτωβρίου 1997 έως (έφτασε στον Δία 30 Δεκεμβρίου 2000) σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος:  Να χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα του Δία ώστε να ωθηθεί προς τον Κρόνο.
    Αποτέλεσμα: Οι υπεύθυνοι της αποστολής είχαν την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα από το Cassini και το Galileo και να βγάλουν συμπεράσματα σχετικά με τη μαγνητόσφαιρα. Επίσης, τα δεδομένα απέδειξαν πως ο Δίας αλληλεπιδρά με τα σωματίδια του Ήλιου.

  • New Horizons στον πλανήτη Δία

    των μαθητών Αγγελάκη Γεωργίου, Βασιλείου Παύλου και Πάνου Χρήστου


    Διάρκεια: Aπό 19 Ιανουαρίου 2006 (έφτασε στον Δία στις 28 Φεβρουαρίου 2007) έως 2026.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Το σκάφος χρησιμοποίησε τη βαρύτητα του Δία για να επιταχύνει το ταξίδι του στον Πλούτωνα. Κατά την προσέγγισή του στο Δία οι επιστήμονες έκαναν δοκιμές στα όργανα του New Horizons.
    Αποτέλεσμα: Διαπιστώθηκαν αστραπές κοντά στους πόλους του Δία, παρατηρήθηκε η δημιουργία νέων νεφών αμμωνίας. Το όχημα συγκέντρωσε στοιχεία για τις ηφαιστειακές εκρήξεις στο δορυφόρο Ιώ όπως επίσης διαπιστώθηκε η ύπαρξη ωκεανού κάτω από τον πάγο της Ευρώπης.

  • Juno στον πλανήτη Δία

    των μαθητών Αγγελάκη Γεωργίου, Βασιλείου Παύλου και Πάνου Χρήστου

    Διάρκεια: Aπό 5 Αυγούστου 2011 (άφιξη στον Δία Ιούλιος 2016) έως απροσδιόριστη ημερομηνία.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Η μελέτη του Δία και πως σχηματοποιήθηκε. Θα καταγραφεί η δομή του μαγνητικού πεδίου και της ατμόσφαιρας του πλανήτη.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Το σκάφος δεν έχει φτάσει στον πλανήτη Δία.

  • Pioneer 11 στον πλανήτη Κρόνο

    των μαθητριών Ζέρβα Κυριακής, Παπαδοπούλου Ανθής και Πασχάλη Ζαχαρούλας

    Διάρκεια: Aπό 6 Απριλίου 1973 (έφτασε στον Κρόνο 1 Σεπτεμβρίου 1979) έως 30 Σεπτεμβρίου 1995.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Μετάδοση εικόνων χαμηλής ανάλυσης και άλλες πληροφορίες σχετικά με τον Κρόνο.
    Αποτέλεσμα: (α) Ανακαλύφθηκαν επιπλέον δακτύλιοι και δορυφόροι του Κρόνου (β) Τραβήχτηκαν οι πρώτες κοντινές φωτογραφίες του Κρόνου και των δακτυλίων του (γ) Στάλθηκαν πληροφορίες ότι ο Τιτάνας είναι τόσο κρύος ώστε δεν μπορεί να υποστηρίξει ζωή.

  • Voyager 1 & 2 στον πλανήτη Κρόνο

    των μαθητριών Ζέρβα Κυριακής, Παπαδοπούλου Ανθής και Πασχάλη Ζαχαρούλας

    Voyager1


    Διάρκεια: Από 5 Σεπτεμβρίου 1977 (έφτασε στον Κρόνο 13 Νοεμβρίου 1980) έως 14 Φεβρουαρίου 1990.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Με αφορμή την σπάνια συνάντηση των πλανητών Δία, Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνα τη δεκαετία του ’80 έγινε εφικτή η επίσκεψη των Voyagers σε αυτούς τους πλανήτες. Αν και η αποστολή υπό άλλες συνθήκες θα διαρκούσε 30 χρόνια, πραγματοποιήθηκε σε σχεδόν 12 χρόνια.
    Αποτέλεσμα: (α) Μελετήθηκε η σύσταση του Τιτάνα (δορυφόρος του Κρόνου), (β) Έγινε γνωστό ότι οι δακτύλιοι του Κρόνου σχηματίστηκαν από σπασμένα κομμάτια των δορυφόρων του που συγκρούστηκαν με κομήτες και μετεωρίτες, (γ) Τραβήχτηκαν 16.000 φωτογραφίες από τον Κρόνο, τους δακτυλίους και τους δορυφόρους του.

    Voyager2


    Διάρκεια: Από 20 Αυγούστου 1977 (έφτασε στον Κρόνο 26 Αυγούστου 1981) μέχρι και σήμερα. Βρίσκεται σε πορεία που θα τον βγάλει στο μέλλον έξω από το ηλιακό μας σύστημα. Οι πυρηνικές γεννήτριες ισχύος του σκάφους θα συνεχίσουν να λειτουργούν περίπου μέχρι το 2020, όπου θα τερματιστεί και η λειτουργία του.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Με αφορμή την σπάνια συνάντηση των πλανητών Δία, Κρόνου, Ουρανού και Ποσειδώνα τη δεκαετία του ’80 έγινε εφικτή η επίσκεψη των Voyagers σε αυτούς τους πλανήτες. Αν και η αποστολή υπό άλλες συνθήκες θα διαρκούσε 30 χρόνια, πραγματοποιήθηκε σε σχεδόν 12 χρόνια.
    Αποτέλεσμα: (α) Μελετήθηκε η σύσταση του Τιτάνα (δορυφόρος του Κρόνου), (β) Έγινε γνωστό ότι οι δακτύλιοι του Κρόνου σχηματίστηκαν από σπασμένα κομμάτια των δορυφόρων του που συγκρούστηκαν με κομήτες και μετεωρίτες, (γ) Τραβήχτηκαν 1.150 φωτογραφίες από τους δορυφόρους του Κρόνου.

  • Cassini - Huygens στον πλανήτη Κρόνο

    των μαθητριών Ζέρβα Κυριακής, Παπαδοπούλου Ανθής και Πασχάλη Ζαχαρούλας


    Διάρκεια: Από 13 Οκτωβρίου 1997 (τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο την 1 Ιουλίου 2004) έως το 2017.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ) - ESA (Ευρώπη) - ASI (Ιταλία).
    Τύπος: Σε τροχιά γύρω από τον Κρόνο.
    Στόχος: Η μελέτη του Κρόνου σε τροχιά γύρω από αυτόν για τέσσερα χρόνια, καθώς και των δορυφόρων και των δακτυλίων του.
    Αποτέλεσμα: Πριν φτάσει στον Κρόνο, πέταξε κοντά σε έναν από τους δορυφόρους του, τον Φόβο και μας έδωσε την πρώτη κοντινή ματιά από αυτόν στις 11 Ιουνίου 2004. Το Cassini συμπεριελάμβανε και το συνοδευτικό σκάφος Huygens το οποίο στις 25 Δεκεμβρίου 2004 αποχωρίστηκε από το κυρίως σώμα του διαστημοπλοίου και στις 14 Ιανουαρίου 2005 εισχώρησε στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα και προσεδαφίστηκε στέλνοντας πληροφορίες στη Γη.

  • Voyager 2 στον πλανήτη Ουρανό

    των μαθητών Ιωάννου Παύλο, Καρασταμάτη Δημητρίου και Τζώρτζη Ευαγγέλου


    Διάρκεια: Aπό 20 Αυγούστου 1977 (έφτασε στον Ουρανό 24 Ιανουαρίου 1986) μέχρι και σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Να εξερευνήσει το ηλιακό μας σύστημα.
    Αποτέλεσμα: Απέδειξε ότι ο Ουρανός διαθέτει ωκεανό από βραστό νερό. Ανακάλυψε 10 νέους δορυφόρους του, δύο νέους δακτυλίους και ότι το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη είναι ισχυρότερο από αυτό του Κρόνου.

  • Voyager 2 στον πλανήτη Ποσειδώνα

    των μαθητριών Μπέλλου Μυρτώς, Καλλιαρέκου Ευτυχίας και του μαθητή Χάϊδου Παύλου


    Διάρκεια: Aπό 20 Αυγούστου 1977 (έφτασε στον Ποσειδώνα 25 Αυγούστου 1989) μέχρι και σήμερα.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Να εξερευνήσει το ηλιακό μας σύστημα.
    Αποτέλεσμα: Παρατηρήθηκε μια εξαιρετικά δυναμική ατμόσφαιρα, με τους πιο ισχυρούς ανέμους του ηλιακού συστήματος, σύννεφα μεθανίου και μια Σκοτεινή Κηλίδα (η οποία έκτοτε διαλύθηκε, όπως παρατηρήθηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ). Επιβεβαίωσε επίσης την ύπαρξη τριών δακτυλίων, ενώ ανακάλυψε και αρκετούς ακόμα, καθώς και έξι μικρούς δορυφόρους.

  • New Horizons στον πλανήτη Πλούτωνα

    των μαθητών Γεωργάνου Ηλία, Γκορτζή Χρήστο και Γκούμα Δημητρίου


    Διάρκεια: Aπό 19 Ιανουαρίου 2006 (φτάνει στον Πλούτωνα Ιούλιο 2015) έως 2026.
    Φορείς: NASA (ΗΠΑ).
    Τύπος: Flyby.
    Στόχος: Σχεδιάστηκε για να μελετήσει από κοντά τον Πλούτωνα και τους δορυφόρους του όπως επίσης και άλλους παγωμένους κόσμους στη ζώνη Kuiper. Επτά όργανα θα μελετήσουν τις ατμόσφαιρες, τις επιφάνειες, το εσωτερικό και τα περιβάλλοντα του Πλούτωνα και των γειτόνων του.
    Αποτέλεσμα: Κανένα. Η αποστολή δεν έχει φτάσει στον προορισμό της.